greenappleforum

Ο "παράδεισος" της Ακρόπολης

2010-09-09T11:28:00.000-07:00

2010-09-09T11:23:00.000-07:00

Τα πουλιά και τα σπάνια φυτά πέριξ του ιερού βράχου

"Η Ακρόπολη δεν είναι μόνο ένα από τα σημαντικότερα μνημεία του παγκόσμιου πολιτισμού. Είναι και ένα πολύ σημαντικό μνημείο της φύσης. Η περιοχή της Ακρόπολης είναι ένας παράδεισος επί της γης". Αυτά είναι τα λόγια του βιολόγου Γρηγόρη Τσούνη, ο οποίος ασχολείται εδώ και χρόνια με την βιοποικιλότητα της Ακρόπολης και μίλησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για αυτόν τον παράδεισο. Η βόλτα στις περιοχές γύρω από την Ακρόπολη, στου Φιλοπάππου, στην Αρχαία Αγορά, στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, στους στύλους του Ολυμπίου Διός, ακόμα και στην Πλάκα, εκτός από ένας μοναδικός περίπατος για κάθε επισκέπτη, είναι και μία περιπλάνηση μέσα σε ένα μεγάλο και πλούσιο οικοσύστημα, στο οποίο ζουν σπάνια φυτά και ζώα.

Πανίδα - Η κουκουβάγια, τα γεράκια και το "κροκοδειλάκι"

Εκτός από την κουκουβάγια, που από την αρχαιότητα ζει στην Ακρόπολη, είναι το σύμβολο της θεάς Αθηνάς και ταυτόσημη με τη σοφία και τον πλούτο, μόνιμοι κάτοικοι Ακροπόλεως είναι και ένα πλήθος άλλων ζώων. Τα πιο σπάνια από τα ζώα που απαντώνται είναι: αρπακτικά, όπως τα τρία ζευγάρια βραχοκιρκίνεζου, ένα είδος γερακιού, που φωλιάζει πάνω στον ιερό βράχο, σταχτάρες, γαλαζοκότσιφες, που το κελάηδημά τους μοιάζει με τον ήχο του φλάουτου, δενδρογαλιές και το "κροκοδειλάκι" της Ακρόπολης, ένα σαυράκι που μάλλον έχει μεταφερθεί εκεί από κάποιο νησί του Ιονίου ή του Αιγαίου μαζί με τα μάρμαρα που χρησιμοποιούνται για τις αναστηλώσεις. Συχνότερα, δε, κάνουν την εμφάνισή τους πεταλούδες και έντομα, χερσοχελώνες, πρασινόσαυρες και μικρονυχτερίδες που φωλιάζουν μέσα σε μικρές σπηλιές του ιερού βράχου, αγριοπερίστερα, η δεκαοχτούρα, ο μαυροτσιροβάκος, ο κότσυφας, ο γαλαζοκότσυφας, η καρδερίνα και ο σπουργίτης.

Το χειμώνα "επισκέπτονται" την Ακρόπολη η ποντικοβαρβακίνα, το ξεφτέρι, ο πετρίτης και η τυτώ, η σταχτοσουσουράδα, η λευκοσουσουράδα, ο τρυποφράχτης, ο φυλλοσκόπος, ο καρβουνιάρης, ο κοκκινολαίμης, η τσίχλα, η γαλαζοπαπαδίτσα, το σιρλοτσίχλονο, το ψαρόνι και οι σπίνοι. Ενώ την άνοιξη καταφθάνουν τα αποδημητικά σταβλοχελίδονα και σπιτοχελίδονα που φωλιάζουν στην Πλάκα, περιοχή στην οποία απαντώνται οι περισσότερες χελιδονοφωλιές ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο στην Ευρώπη. Ακόμα, την άνοιξη μπορεί να ακούσει κανείς και το μελωδικό κελάηδημα των αηδονιών και το νυχτερινό κάλεσμα του γκιώνη. Άλλοι εκλεκτοί επισκέπτες της Ακρόπολης είναι ο μυγοχάφτης, οι παπαδίτσες, η καρδερίνα, ο φλώρος, η καρακάξα, και ο μαυροτσιροβάκος. Όλα αυτά συνθέτουν την παραδεισένια πολιτεία των ζώων της Ακρόπολης, χαρίζοντας στον επισκέπτη μία μοναδική εμπειρία.

Ο κ. Τσούνης συνεργάζεται με μία ομάδα ανθρώπων που έχουν εκτιμήσει τη σημαντικότητα της βιοποικιλότητας της Ακρόπολης και έχουν αναλάβει σημαντικές πρωτοβουλίες για την προστασία της. Ο ίδιος λέει: "Βρισκόμαστε σε πολύ καλό δρόμο. Υπάρχει μια πολύ καλή συνεργασία με τον έφορο της Α' εφορίας αρχαιοτήτων, κ. Αλέξανδρο Μάντη, και τις αρχαιολόγους Σοφία Μοσχονησιώτη, Έφη Κασάπογλου και Αμαλία Γιαννακοπούλου και ήδη έχουν γίνει αρκετά. Βάλαμε 50 τεχνητές φωλιές και ταΐστρες γύρω από την Ακρόπολη για τις κουκουβάγιες, για τα κοτσύφια, τις παπαδίτσες, τους κοκκινολαίμιδες. Αρκετές φωλιές φιλοξενούν ήδη πουλιά και του χρόνου θα έχουμε ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία. Με τον καινούριο χρόνο, σκοπεύουμε να βάλουμε φωλιές και ταΐστρες και για τα γεράκια".

Χλωρίδα- Η μοναδική Micromeria Acropolitana

Στον περίπατο στην Ακρόπολη, κάποιος θα βρει μαργαρίτες, μολόχες, παπαρούνες, στερνμπεργκιές, πεντάνευρα, χαμομήλια, περδικάκια, κάππαρες και βρωμούσες, αλλά και την μοναδική Μικρομέρια Ακροπολιτάνα (micromeria acropolitana). "Πρόκειται για ένα φυτό που φύεται στον ιερό βράχο της Ακρόπολης και πουθενά αλλού στον κόσμο και προϋπάρχει του Παρθενώνα" αναφέρει με υπερηφάνεια ο κ. Τσούνης, που ανακάλυψε, ύστερα από περισσότερα από 100 χρόνια, ξανά την ύπαρξή του. Το εν λόγω φυτό είχαν πρώτοι ανακαλύψει δύο Γάλλοι βοτανολόγοι, το 1906, και από εκεί και μετά χάθηκε. Το 2006, ο κ. Τσούνης κάνοντας μία βόλτα στον αρχαιολογικό χώρο, με τον εικοσιενός ετών σήμερα γιο του Λάμπρο που τον ακολουθεί κατά πόδας, βρήκαν αυτό το σπάνιο φυτό. Πέρυσι, ήρθαν σε επαφή με την καθηγήτρια Κιτ Ταν, του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης, η οποία αναγνώρισε το φυτό. Η ίδια ήρθε αργότερα στην Αθήνα και επιβεβαίωσε ότι πρόκειται γι’ αυτό το σπάνιο είδος που φύεται αποκλειστικά και μόνο στην Ακρόπολη.

"Αυτό που κρίνουμε απαραίτητο είναι να προστατευτεί αυτό το φυτό. Γίνονται μεγάλες προσπάθειες από εμάς για να προστατέψουμε το φυτό και να κάνουμε και άλλες ενέργειες. Θα βγούνε ενημερωτικά φυλλάδια, αφίσες, βιβλία, ενημερωτικές πινακίδες για την χλωρίδα και την πανίδα της περιοχής, ενώ είναι στα σχέδια να γίνουν κάποιοι βιολογικοί κήποι με αρωματικά φυτά, στους ελεύθερους χώρους γύρω από το θέατρο του Διονύσου, οι οποίοι θα είναι πλήρως προσβάσιμοι και για τα άτομα με αναπηρία" επεσήμανε ο κ. Τσούνης.

Πώς εξηγείται, όμως, το γεγονός ότι υπάρχει τόσο σημαντική βιοποικιλότητα στην Ακρόπολη; "Γενικά, οι αρχαιολογικοί χώροι είναι χώροι μεγάλης βιοποικιλότητας. Το γεγονός ότι τα φυτά και τα ζώα βρίσκονται μέσα στον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης σημαίνει ότι είναι διασφαλισμένα κατά ένα μεγάλο ποσοστό. Είναι καθαρός ο χώρος, δεν χρησιμοποιούνται φυτοφάρμακα, δεν υπάρχουν κυνηγοί. Είναι μέσα στην πόλη, άρα είναι πιο ζεστά τον χειμώνα. Τα πουλιά φεύγουν από τον χώρο της Ακρόπολης και φωλιάζουν στα μπαλκόνια και τις ταράτσες των γύρω σπιτιών, για παράδειγμα. Επίσης, η πεζοδρόμηση της Διονυσίου Αρεοπαγίτου βοήθησε πάρα πολύ", εξήγησε ο κ. Τσούνης. Καταλήγοντας, εξέφρασε την επιθυμία για απτή συνδρομή στο έργο του, λέγοντας: "Η θέληση για προσφορά είναι δεδομένη, ωστόσο αυτό που χρειάζεται να γίνει στο μέλλον είναι να βρεθούν κάποιοι χορηγοί που θα μας συνδράμουν σε αυτό το έργο, έτσι ώστε να αγοραστούν κάμερες, που θα βοηθήσουν, όχι μόνο να προστατευθεί το φυτό, αλλά και ο ίδιος ο χώρος της Ακρόπολης".

Ο Γρηγόρης Τσούνης είναι υπεύθυνος του ηλεκτρονικού περιοδικού www.greenapple.gr

Η ΑΚΡΙΒΟΘΩΡΗΤΗ ΜΙΚΡΟΜΕΡΙΑ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ

2010-06-20T01:49:00.000-07:00

Micromeria acropolitana

2010-06-20T01:48:00.000-07:00

Η ΑΚΡΙΒΟΘΩΡΗΤΗ ΜΙΚΡΟΜΕΡΙΑ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ

2010-06-20T01:44:00.000-07:00

Το φυτό Micromeria acropolitana, το στενότοπο ενδημικό είδος της Ακρόπολης, που θεωρούνταν εδώ κι έναν αιώνα εξαφανισμένο, ανακαλύφθηηκε ξανά στον ιερό βρόχο. Παρά τις πολλές βοτανικές έρευνες που είχαν γίνει στην περιοχή, το μικρό πολυετές φυτό ήταν γνωστό μόνο από την αναφορά του Halacsy (1908). Από τότε είχε xαθεί και θεωρούνταν παγκοσμίως εξαφανισμένο, μέχρι το 2006, όταν το ανακάλυψαν ο βιολόγος Γρηγόρης Τσούνης μαζί με τον γιο του Λάμπρο, που κατοικούν στην περιοχή της Ακρόπολης και μελετούν το οικοσύστημά της.

<<Από την πρώτη στιγμή που είδαμε τα φυτά, καταλάβαμε ότι είχαμε αανακαλύψει τον χαμένο θησαυρό του ιερού βράχου>>, δηλώνει ο Γρ.Τσούνης στο Explore Nature. "ο πληθυσμός του φυτού όλα αυτά τα χρόνια παρέμεινε σταθερός με μια μικρή αύξηση το 2009. Δεν είδαμε να το επισκέπτονται μέλισσες, σφήκες ή πεταλούδες.. Αντίθετα, τους μαύρους μικρούς σπόρους της micromeria είδαμε να μεταφέρουν τα μυρμήγκια>>. Την ανακάλυψη επιβεβαίωσε και η δρ Κit Tan, καθηγήτρια Βοτανικης στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγxάγnς που έχει ασχοληθεί επισταμένα με την ενδημική ελληνική χλωρίδα. Το λουλούδι φυτρώνει σε βραχώδη μέρη όπου υπάρχει λίγο χώμα και ανθίζει τον Μάιο - Ιούνιο με μικρά ροζ άνθη. "Η μικρομέρια βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο, καθώς ο πληθυσμός της δεν ξεπερνά τα 200 άτομα. Πρέπει να προστατευθεί και να διαφυλαχθεί ως κόρη οφθαλμού", τονίζει ο κ. Τσούνης.

Πέρα από τη Μικρομερια, η περιοχή της Ακρόπολης είναι ένα πλούσιο οικοσύσmμα. Οπως εξηγεί ο Γρ. Τσούνης, εκεί φύονται κι άλλα ενδημικά φυτά mς Ελλάδας. Eπιπλέoν, σmν περιοχή μπορεί κανείς να δει βραχοκιρκίνεζα και γαλαζοκότσυφες,κoυκoυβάγες,σταβλoxελίδονα, σταχτάρες, αρκετά ζευγάρια από τσαλαπετεινούς, όπως επίσης κότσυφες και μαυροτσιροβάκους. Τον χειμώνα κάνουν τηv εμφάνισή τους η ποντικοβαρβακίνα, το ξεφτέρι, ο πετρίτης, η τυτώ. Πρόσφατα η Α' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων εγκατέστησε τεxvnτές φωλιές και ταίστρες για τα πουλιά στην ευρύτερη περιοχή. Στα σπήλαια βρίσκουν καταφύγιο οι μικρονυχτερίδες, ενώ στη νότια πλευρά της Ακρόπολης εντoπίστηκε πρόσφατα και το κροκοδειλάκι ,(Laudakia stellio) μια σαυρα που παρατηρείται για πρώτη φορά σmν Αττική, καθώς ζει στα vnσιά του Αιγαίου, σmν Κέρκυρα, στους Παξούς και κοντά στη Θεσσαλονίκη.
Explore Nature, ΕΘΝΟΣ
Τευχος 24, Μεγαλο Σαββατο 3 Απριλιου 2010.

Η ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ

2010-06-07T04:08:00.000-07:00

2010-06-07T04:06:00.000-07:00

Photos by Lambros Tsounis

2010-06-07T04:05:00.001-07:00

Οι αρχαιολογικοί χώροι είναι από τη φύση τους νησίδες άγριας ζωής, γιατί εδώ προσφέρονται οι κατάλληλες συνθηκες για την ανάmυξη πλούσιας χλωρίδας - βλάστησης - πανιδας και προσφέρουν ασφαλές καταφύγιο για την αναπαραγωγή και τη διατροφή μεγάλου αριθμού πουλιών.
Στην Ακρόπολη, από παλιά, αλλά ακόμη και σήμερα, φωλιάζει η Κουκουβάγια (Athene noctua), σύμβολο της θεάς Αθηνάς και της Σοφίας..
Στα βράχια της Ακρόπολης, εκτός από τα Αγριοπερίστερα. φωλιάζουν τα σπάνια Βραχοκιρκίνεζα (Falco tinnunculus) (δύο ζευγάρια) και οι Γαλαζοκότσυφες (Monticola soIitarius) που το κελάηδημά τους μοιάζει με τον ήχο του φλάουτου.
Την άνοιξη σκίζουν τον ουρανό με χάρη τα Σπιτοχελίδονα (Delichon urbica), τα Σταβλοχελίδονα (Hirundo rustica) (που φωλιάζουν στην Πλάκα) και οι Σταχτάρες (Apus apus και Apus melba), που τείνουν να εξαφανιστούν. Αυτές φωλιάζουν στις σπηλιές του Ιερού Βράχου.
Στο φυσικό περιβάλλον της Ακρόπολης, με την πλούσια βλάστηση, που είναι προστατευμένο από τις ανθρώπινες δραστηριότητες, την άνοιξη φωλιάζουν επίσης αρκετά ζευγάρια (περίπου 10) από Τσαλαπετεινούς (Upupa epops). Οταν δέν φωλιάζουν στα δένδρα,χρησιμοποιούν τρύπες του Ιερού Βράχου για να φωλιάσουν. Άλλα πουλιά που βρίσκουν καταφύγιο και φωλιάζουν εδώ είναι: η Δεκαοχτούρα, ο Μυγοχάφτης, ο Κότσυφας, οι Παπαδίτσες, η Καρδερίνα, ο Φλώρος, η Καρακάξα, το Σπουργίτι, ο Μαυροτσιροβάκος.
Όταν αρχίζει να χειμωνιάζει και τα αποδημητικά έχουν φύγει, τότε μένουν τα μόνιμα και οι χειιμωνιάτικοι επισκέπτες, που έρχονται στην Ακρόπολη αυτή την εποχή. Τα μόνιμα είναι τα Αγριοπερίστερα, η Δεκαοχτούρα, ο Μαυροτσιροβάκος, ο Κότσυφας, ο Γαλαζοκότσυφας, η Καρδερίνα, ο Σπουργίτης. Το χειμώνα κάνουν την εμφάνισή τους η Ποοντικοβαρβακίνα, το Ξεφτέρι, ο Πετρίτης και η Τυτώ.
Αλλοι χειμωνιάτικοι επισκέπτες, που έρχονται από τον κρύο βορρά και βρίσκουν καταφύγιο στους αρχαιολογικούς χώρους της Ακρόπολης, είναι: η Σταχτοσουσουράδα, η Λευκοσουσουράδα, ο Τρυποφράχτης, ο Φυλλοσκόπος, ο Καρβουνιάρης, ο Κοκκινολαίμης, η Τσίχλα, η Γαλαζοπαπαδίτσα, το Σιρλοτσίχλονο, το Ψαρόνι, οι Σπίνοι..
Την άνοιξη μπορεί να παρατηρήσει κανείς να πετούν πάνω από την Ακρόπολη, σε διαφορετικούς σχηματισμούς, πουλιά που τραβούν για το βορρά, όπως Χήνες, Γερανοί, Ερωδιοί, Νυχτοκόρακες, Ασπροπάρηδες και διάφορα άλλα αρπακτικά.
Την άνοιξη (τις πρώτες μέρες των αποδημιών), μπορεί να ακούσει κανείς και το μελωδικό κελάηδημα των Αηδονιών. Επίσης, στις αρχές της άνοιξης πάντοτε, το νυχτερινό κάλεσμα του Γκιώνη, αλλά και της Κουκουβάγιας (όλο το χρόνο).
Η περιοχή της Ακρόπολης είναι πλούσια και σε ασπόνδυλα (έντομα, πεταλούδες). Υπάρχουν επίσης στο χώρο Χερσοχελώνες, Πρασινόσαυρες, το Κροκοδειλάκι και σπάνια κάνει την εμφάνισή της και η Δενδρογαλιά. Μέσα στα σπήλαια που υπάρχουν στο χώρο της Ακρόπολης, βρίσκουν κααταφύγιο οι Μικρονυχτερίδες (Pipistrellus pipistrellus).
Όλοι γνωρίζουν ότι η Αττική είναι ένας μεγάλος βοτανικός κήπος, το ίδιο ισχύει όμως για την Ακρόπολη και τους γύρω λόφους. Ανάμεσα στις Μαργαρίτες, στις Μολόχες, στις Παπαρούνες, στις Στενμπέργιες, στα Πεντάνευρα, τα Χαμομήλια, τα Περδικάκια, τις Κάππαρες και τις Βρωμούσες, υπάρχουν ενδημικά και σπάνια φυτά. Ένα απ` αυτά, το πιο σημαντικό ενδημικό, είναι η Micromeria acropolitana.
Η Μικρομέρια της Ακρόπολης είναι ένα μικρό πολυετές φυτό, που φυτρώνει αποκλειστικά στην περιοχή της Ακρόπολης. Είναι ενδημικό της Ακρόπολης, που ειχε χαθεί το 1908 και ανακαλύφθηκε ξανά απο το Γρηγόρη Τσούνη και το Λάμπρο Τσούνη (8-7-2009 έγινε η επιβέβαιωση της ανακάλυψης)..
Στο χώρο της Ακρόπολης φύονται και άλλα ενδημικά, όπως: η Centaurea attica, η Centaurea raphanina mixta, η Inula verbascifolia methanea, το Ornirhogalum atticum, καθώς και ορισμένα σπάνια για τον ελληνικό χώρο φυτά, όπως το Peganum harmala και το Biarum tenuifolium. Στο βράχο της Ακρόπολης υπάρχουν επίσης μερικά αξιόλογα βραχόφιλα φυτά, όπως η Scrophularia heterophyla, το ελληνικό ενδημικό Inula verbascifolia methanea, το mεριδόφuτο Cheilanthes vellea, κ.ά.
Επίσης,στη νότια πλευρά της Ακρόπολης, υπάρχει μια σαύρα που μοιάζει με μικρό Κροκοδειλάκι (Agama stellio)η (Laudakia stellio). Ζει συνήθως σε άνυδρες και ξηρές περιοχές. Βρίσκεται στα νησιά του Αιγαίου (ΒΑ Αιγαίο, Κυκλάδες, Δωδεκάνησα). Στην Κέρκυρα, στους Παξούς και σε μερικές περιοχές κοντά στη Θεσσαλονίκη, όπου πιθανώς έχει εισαχθεί εκεί από τον άνθρωπο.
Το Κροκοδειλάκι παρατηρείται για πρώτη φορά στην Αττική! Η πρώτη παρατήρηση έγινε στις 22 Οκτωβρίου του 2009. Το συγκεκριμένο είδος μάλλον έχει εισαχθεί από τον άνθρωπο. Ίσως έφτασε εδώ με τα μάρμαρα που φέρνουν για τις αναστηλώσεις των μνημείων της Ακρόπολης. Το θέμα έχει ενδιαφέρον και θα συνεχίσουμε να το μελετάμεΠάνω από 15 χρόνια μελετούμε το χώρο της Ακρόπολης,την Αρχαία Αγορά και τους γύρω λόφους και αρχαιολογικούς χώρους.Αν και βρισκόμαστε σχεδόν στο κέντρο της πόλης,η βιοποικιλότητα είναι από τις πιο πλούσιες και δεν έχει η περιοχή να ζηλέψει τίποτα απο άλλες σημαντικές περιοχές της χώρας..Είναι αναγκαίο να ληφθούν μέτρα για την προστασία της χλωρίδας,και της πανίδας. Έτσι ,θα μπορέσει να διατηρηθεί ο χλωριδικός πλούτος και γενικότερα η βιοποικιλότητα της περιοχής.

GREGORY TSOUNIS AND LAMBROS TSOUNIS, REDISCOVER MICROMERIA ACROPOLITANA IN ATHENS

2010-06-02T10:26:00.000-07:00

photo: Lambros Tsounis

2010-06-02T10:22:00.000-07:00

GREGORY TSOUNIS AND LAMBROS TSOUNIS, REDISCOVER MICROMERIA ACROPOLITANA IN ATHENS

It was believed to be a species disappeared not only from the Greekbut from the global flora, for more than a century. However, Micromeria acropolitana, the endemic plant of Acropolis, which lives only there and nowhere else in the world, was rediscovered at the Sacred Rock!
The Greek biologist Gregory Tsounis, who located the "ghost plant" shares with OIKO his discovery.

http://www.greenapple.gr/articlesdesc.php?id=318

2010-06-02T10:19:00.000-07:00

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΣΟΥΝΗΣ ΚΑΙ ΛΑΜΠΡΟΣ ΤΣΟΥΝΗΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ ΞΑΝΑ ΤΗ MICROMERIA ACROPOLITANA

Εθεωρείτο εξαφανισμένο είδος από την ελληνική και την παγκόσμια χλωρίδα για περισσότερο από έναν αιώνα. Κι όμως, η Micromeria acropolitana, το ενδημικό φυτό της Ακρόπολης που ζει μόνο εκεί και πουθενά αλλού στον κόσμο, ανακαλύφθηκε ξανά στον Ιερό Βράχο! Ο Ελληνας βιολόγος Γρηγόρης Τσούνης, ο οποίος εντόπισε το «φυτό-φάντασμα», μοιράζεται με το ΟΙΚΟ την ανακάλυψή του.

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathcommon_1_08/08/2009_1289061

PETITION: ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ

2009-04-13T09:53:00.000-07:00

2009-04-13T09:33:00.000-07:00

Όσοι από τους αναγνώστες μας πιστεύουν ότι: Η εκτροπή του Αχελώου είναι ένα οικολογικό έγκλημα, μπορούν να υπογράψουν την petition μας, στην ακόλουθη διεύθυνση:
http://www.gopetition.com/online/26893.html
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ
ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΤΩΡΑ!

2009-03-29T09:45:00.000-07:00

ΑΚΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

2009-03-29T07:34:00.000-07:00

Oι ακτές της Eλλάδας διακρίνονται για την ποικιλία των μορφών τους καθώς και για την ποικιλία των ειδών και βιοκοινωνιών που κατοικούν σ' αυτές. Διαφορετικά είναι τα είδη και οι φυτοκοινωνίες, στην περίπτωση που οι ακτές είναι επίπεδες και αμμώδεις και διαφορετικά όταν οι ακτές είναι ψηλές απότομες και βραχώδεις.
Oι ακτές της Mεσογείου είναι πλούσιες σε αμμοθίνες. H Eλλάδα όμως αν και είναι η κατ' εξοχήν χώρα των ακτών δεν έχει πάρα πολλές αμμοθίνες. Yπάρχουν μερικές στη νότια και δυτική πλευρά της Πελοποννήσου (Kαϊάφας, Στροφυλιά, Zαχάρω, Πύλος κ.ά.), στη Δυτική Στερεά, έξω από το Mεσολόγγι στο Λούρο, στη Bόρεια Eλλάδα έξω από τη Θεσσαλονίκη, στη Bόρεια και Nότια Kρήτη και στα νησιά του Aιγαίου και του Iονίου (π.χ. Zάκυνθος). Στις αμμοθίνες, η βλάστηση είναι φτωχή γιατί γειτονεύει με τη θάλασσα και αποτελείται από είδη όπως τα βούρλα (Ammophila arenaria), η αγριοβιολέτα (Cakile maritimum), ο Φλώμος (Euphorbia paralias) και ο Θαλάσσιος Kρίνος (Pancratium maritimum).
Tο Pancratium maritimum, γνωστό από τις τοιχογραφίες της προϊστορικής εποχής, είναι το ιερό φυτό του Aιγαίου και των Eλληνικών θαλασσών. Bρέθηκε στις τοιχογραφίες των ανακτόρων της Kνωσσού και της νήσου Θήρας, που κατεστράφη από τους σεισμούς κατά το 1450 π.X. Tο ονόμαζαν επίσης και Kρίνο του Φαλήρου, γιατί πριν τις επεμβάσεις πάνω στις ακτές του Φαλήρου, η περιοχή ήταν πλούσια σε θαλάσσιους Kρίνους.
Σήμερα οι πληθυσμοί του έχουν ελαττωθεί πολύ και βρίσκεται σε άμμεσο κίνδυνο εξαφάνισης από πολλές παραλίες, γιατί οι βιότοποί του δέχονται καθημερινά αρνητικές επιδράσεις από τις ανθρώπινες δραστηριότητες.
Mε την πρώτη ματιά πιστεύει κανείς ότι στις αμμοθίνες δεν υπάρχει ζωή. Aν κοιτάξουμε όμως καλύτερα θα δούμε ότι ζουν πολλά σπάνια είδη από ασπόνδυλα, μέσα στη φτωχική βλάστηση.
Στις αμμοθίνες τρέφονται και φωλιάζουν σπάνια είδη πουλιών όπως ο Στρειδοφάγος (Haematopus ostralegus), ο Θαλασσοσφυριχτής (Charadrius alexandrinus), ο Ποταμοσφυριχτής (Charadrius dubius) και τα γλαρόνια (Sterna albifrons). Άλλα πουλιά που συχνάζουν επίσης στις αμμοθίνες είναι οι γλάροι, οι κουρούνες κ.ά.
Στις αμμώδεις επίσης ακτές της Eλλάδας (στη Zάκυνθο, στην Kρήτη, περιοχή Pεθύμνου, στη Πελοπόννησο), αφήνουν τ' αυγά τους οι σπάνιες θαλασσοχελώνες (Caretta caretta).
Oι ακτές της Eλλάδας είναι φανταστικές, γιατί μαζί με τις αμμουδερές ακτές υπάρχουν επίσης χιλιόμετρα από ψηλές απόκρημνες βραχώδεις ακτές, και τα μικρά νησιά, που είναι σκορπισμένα μέσα στη μπλε θάλασσα του Aιγαίου και του Iονίου.
Oι βραχώδεις ακτές καλύπτονται από μεσογειακή βλάστηση (μακία), που αποτελείται από σχίνους (Pistacia lentiscus), πουρνάρια (Quercus coccifera), ρείκια (Erica sp.), κέδρα (Juniperus phoenicea), μυρτιές (Myrtus communis), κουμαριές (Arbutus unedo), ελαφοκουμαριές (Arbutus adrachne) κ.ά.
Aνάμεσα στη μεσογειακή μακία είναι σκορπισμένα τα Πεύκα. Oι Eλληνικοί μεσογειακοί πευκώνες, σχηματίζονται από 3 είδη, το Pinus halepensis, το Pinus brutia, και σε ελάχιστα σημεία το Pinus pinea (Στροφυλιά, Σχινιάς, Σκιάθος).
Oι βραχώδεις ακτές με τον ερχομό της άνοιξης πλημμυρίζουν από λουλούδια, ανεμώνες, παπαρούνες, Ίριδες, και κάπαρη.
Στις βραχώδεις ακτές της Eλλάδας φωλιάζουν πουλιά όπως ο Mύχος (Puffinus puffinus), ο Aρτέμης (Calonectris diomedea), ο σπάνιος Πετρίλος (Hydrobates pelagicus) και ο Aσημόγλαρος (Larus cachinans).
O Aιγαιόγλαρος (Larus auduinii) φωλιάζει στα μικρά ξερονήσια και είναι ένας από τους πιο σπάνιους γλάρους που υπάρχουν στο κόσμο.
Στα πιο ψηλά βράχια φωλιάζουν οι κυρίαρχοι του ουρανού, τα αρπακτικά. Στις ελληνικές απότομες ακτές βρίσκονται ο Πετρίτης (Falco peregrinus) και το Bραχοκιρκίνεζο (Falco tinnunculus).
Aνάμεσα στα αρπακτικά της οικογένειας Falconidae έχουμε τον πολύ σημαντικό μεσογειακό ενδημισμό του Mαυροπετρίτη (Falco eleonorae).
Oι Eλληνικές ακτές είναι επίσης, πολύ σημαντικές κατά τη διάρκεια των αποδημιών.
Ένας μεγάλος αριθμός πουλιών που διασχίζει τις ελληνικές θάλασσες, σταματούν στις ακτές της και στα μικρά νησάκια της για να ξεκουρασθούν και να τραφούν.
Xαρακτηριστικά περνούν ή σταματούν από τα νησιά Στροφάδια, που βρίσκονται στο Iόνιο πέλαγος, τα Kύθηρα, την Kρήτη, τα νησιά του Kεντρικού Aιγαίου, τη Xίο, τα Ψαρά, τη Λέσβο.
Στις απομονωμένες ακτές και στα βραχώδη νησιά με σπηλιές ζουν και αναπαράγονται οι σπάνιες Φώκιες

2009-01-13T08:46:00.000-08:00

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΥΣΗ του Γρηγόρη Τσούνη

2009-01-13T08:40:00.000-08:00

Η Ελλάδα είναι χώρα μικρή σε έκταση (131.944 τ.χλμ.) και ο πληθυσμός της μόλις φτάνει τα δέκα εκατομμύρια. Στη μεγαλύτερη έκταση της είναι χώρα ορεινή, σε τρόπο που πλέον το 50% του εδάφους της να βρίσκεται στα 200 – 1.000 μ. (υπερθαλάσσιο ύψος).
Παρατηρείται μεγάλη γεωγραφική διαφοροποίηση (βουνά, πεδιάδες, κοιλάδες, νησιά, παραλίες, ποτάμια, λίμνες, λιμνοθάλασσες) και κλιματική μεταβλητότητα και διαβάθμιση (από την υποτροπική Ν. Κρήτη, μέχρι την ψυχρή Βορ. Ελλάδα).
Στην Ελλάδα υπάρχουν δύο κλιματικοί τύποι, ο Μεσογειακός και ο Μεσευρωπαϊκός, με πολλές διαβαθμίσεις μεταξύ τους, ανάλογα με το ανάγλυφο και την περιοχή. Το κλίμα και το ανάγλυφο έχουν σαν αποτέλεσμα την ποικιλία μικρών απείρων βιοτόπων, με διαφορετικούς συνδυασμούς των οικολογικών παραμέτρων για τον καθένα. Παρά τη γενική αδιαφορία για προστασία και διατήρηση, στη χώρα μας υπάρχουν ακόμη ελάχιστοι βιότοποι που – παρά τους κινδύνους που τους απειλούν – αποτελούν το τελευταίο αποθεματικό για να αντλήσει η υποβαθμιζόμενη πανίδα κεφάλαια ανανέωσης και αναβαθμισμού.
Τα δάση της Πίνδου, το παρθένο δάσος του ορεινού όγκου της Ροδόπης, τα ορεινά ποτάμια της Ηπείρου, μερικοί υγρότοποι της Βόρειας και Δυτικής Ελλάδας, τα ερημονήσια και λίγες αμόλυντες ακτές που απομένουν, είναι οικολογικά κατάλληλες περιοχές να προσφέρουν νέα ˝ζωή˝, στην Ελληνική πανίδα και χλωρίδα.
Η χλωρίδα του ελλαδικού χώρου είναι από τις πλουσιότερες της Ευρώπης και περιλαμβάνει το 30% περίπου της χλωρίδας ολόκληρης της παραμεσόγειου περιοχής. Παρόλα αυτά ο ακριβής αριθμός των ειδών και υποειδών της ελληνικής χλωρίδας δεν έχει προσδιοριστεί πλήρως, αφού δεν έχει ολοκληρωθεί η χλωριδική μελέτη του ελληνικού χώρου.
Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 30’ και σύμφωνα με τα κλασικά στο είδος τους έργα των Halacsy και Hayek, στην Ελλάδα φύτρωναν περίπου 4.000 είδη. Από έρευνες που έγιναν κατά τις δεκαετίες του 30’, του 50’ και 60’ προστέθηκαν νέα είδη φυτών στη χλωρίδα της πατρίδας μας, έτσι ώστε σήμερα να υπολογίζεται ότι ο αριθμός των ειδών να φθανει τα 6000 είδη και υποειδη..
Η ελληνική χλωρίδα οφείλει σε μεγάλο βαθμό τον πλούτο της στο γεγονός ότι περιλαμβάνει στη σύνθεσή της 1100 ενδημικά είδη φυτών.
Οι αριθμοί αυτοί, αν ληφθεί υπ’ όψιν η έκταση της χώρας μας, μαρτυρούν τον πλούτο της χλωρίδας και του ενδημισμού, που στην Ευρώπη την κατατάσσει στην δεύτερη θέση μετά τη χλωρίδα της Ιβηρικής Χερσονήσου.
Αυτή η σπάνια και μεγάλη ποικιλία της ελληνικής χλωρίδας οφείλεται στο συνδυασμό γεωιστορικών και οικολογικών παραγόντων.
Ο γεωλογικός διαμερισμός της Ελληνικής Χερσονήσου με την παράλληλη δημιουργία πλήθους βιοτόπων, αλλά και απομονωμένων περιοχών, μαζί με την είσοδο στοιχείων από τις γειτονικές χώρες, είναι οι βασικοί συντελεστές στη μεγάλη ποικιλία της χλωρίδας μας.
Στην Ελλάδα υπάρχει ένα μεγάλο μέρος των φυτών της Μεσογείου. Επίσης την εποχή των τελευταίων παγετώνων έφτασαν από τις βόρειες περιοχές της ηπείρου μας αρκετά φυτά. Υπάρχουν όμως και πολλά ασιατικά είδη, κυρίως στο τόξο του Αιγαίου, που ζούσαν στον ελλαδικό χώρο όταν δεν υπήρχε το θαλάσσιο φράγμα. Στις νότιες επίσης περιοχές μας, ορισμένα είδη κατάφεραν να περάσουν τη Μεσόγειο από τη Βόρεια Αφρική.
Στην Ελλάδα επιζεί ακόμα μια παλαιοχλωρίδα της Τριτογενούς Εποχής, που μπόρεσε να διατηρηθεί μέχρι τις μέρες μας γιατί οι παγετώνες στον ελλαδικό χώρο είχαν μικρή επίδραση.
Τα ενδημικά φυτά έχουν πολύ μεγάλη αξία για τους βοτανικούς γιατί αποτελούν τα πιο σημαντικά χλωριδικά στοιχεία σε μια περιοχή.
Τα ενδημικά είναι η έκφραση της εξέλιξης που είχαν τα φυτά σε σχέση με τις φυσικές μεταβολές και το γενετικό τους υλικό.
Η πλουσιότερη περιοχή σε ενδημικά είναι η Κρήτη. Άλλες περιοχές πλούσιες σε ενδημικά είναι ο Όλυμπος, η Πίνδος, οι Κυκλάδες, η Χερσόνησος του Άθω, ο Πάρνωνας κ.α.
Κύρια αιτία της δημιουργίας των ενδημικών φυτών είναι η γεωλογική ιστορία της χώρας μας και η μεγάλη ποικιλία των βιοτόπων της.
Το σύνολο των δένδρων και των θάμνων που υπάρχουν σε μια περιοχή αποτελούν τη βλάστησή της. Έτσι σε κάθε βιότοπο υπάρχει και ο ανάλογος τύπος βλάστησης που επηρεάζεται άμεσα από ιδιαίτερες συνθήκες θερμοκρασίας, υγρασίας και φωτισμού.
.
Τα ελληνικά δάση είναι από τα πλουσιότερα της Ευρώπης σε χλωρίδα αλλά και σε σπάνια πανίδα. Η μορφή και η σύνθεσή τους εξαρτάται από τη γεωγραφική τους θέση.
Στα βόρεια της χώρας, υπάρχουν πλούσια δάση (Ροδόπης, Πίνδου, Ολύμπου), που έχουν τη μορφή μεσευρωπαϊκών δασών.
Στα νότια κυριαρχούν κυρίως τα κωνοφόρα, με διάφορα είδη πεύκου, το Κεφαλλονίτικο Έλατο (Abies cephallonica) στα βουνά και διάφορα είδη δρυός στα χαμηλότερα.
Αν αυτά τα δάση καταστραφούν δίνουν τη θέση τους στη χαμηλή βλάστηση και σε φρυγανώδεις κοινωνίες από σκληρόφυλλους θάμνους που είναι ένα από τα χαρακτηριστικά ορεινά τοπία της Μεσογείου.
Στην Ελλάδα η δασική βλάστηση διαιρείται σε πέντε ζώνες:
- Πρώτη η Ζώνη της Αριάς, ένα είδος αείφυλλου Δρυός (Quercus ilex) ή Ευμεσογεικαή Ζώνη, που βρίσκεται χαμηλά κοντά στη θάλασσα, όπου συναντώνται επίσης η Κουκουναριά, η Χαλέπιως και η Τραχεία Πεύκη.
- Δεύτερη Ζώνη της Χνοώδους Δρυός (Quercus pubescens) ή Παραμεσογειακή Ζώνη που βρίσκεται σε λόφους και ημιορεινές περιοχές στο εσωτερικό της χώρας, όπου συναντώνται η Καστανιά και οι φυλλοβόλοι Δρύες.
- Τρίτη Ζώνη των Δασών της Οξυάς και της Ελάτης σε ορεινές περιοχές.
- Τέταρτη η ζώνη των ψυχρόβιων κωνοφόρων (Ρόμπολο, Κοκκινόπευκο, Ερυθρελάτη) και
- Πέμπτη η Εξωδασική Ζώνη των υψηλών βουνών με ποώδη και θαμνώδη.

Πανίδα είναι το σύνολο των ζώων που ζουν πάνω στον πλανήτη μας, στα διάφορα χερσαία και θαλάσσια οικοσυστήματα, όπως πουλιά, θηλαστικά, ερπετά, αμφίβια, ψάρια, ασπόνδυλα.
Η συστηματική μελέτη της πανίδας της Ελλάδας, αρχίζει το 19ο αιώνα, που έγινε στα πλαίσια της περίφημης ˝Επιστημονικής Αποστολής του Μορέως˝ (1832-1836).
Από τότε παρατηρείται συνεχής άνοδος, του αριθμού των επιστημονικών εργασιών που αφορούν την ελληνική πανίδα, καθώς και του αριθμού των ξένων και Ελλήνων ερευνητών.
Ακόμη και σήμερα όμως δεν ξέρουμε πόσα είδη ζώων υπάρχουν στη χώρα μας.
Το πρόβλημα αφορά κυρίως τα ασπόνδυλα. Τα σπονδυλωτά είναι γνωστά. Υπάρχουν όμως ελλείψεις σε ότι αφορά την ακριβή εξάπλωσή τους, στον ελληνικό χώρο, τη βιολογία, την οικολογία, τη συμπεριφορά τους και την κατάσταση των πληθυσμών τους.
Η γεωγραφική θέση της Ελλάδας ανάμεσα στην Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική δίνουν ιδιαίτερο χαρακτήρα στην πανίδα της χώρας. Έτσι τα ζώα της Ελλάδας είναι πλούσιο μίγμα ευρωπαϊκών, ασιατικών και αφρικανικών ειδών, μαζί με σημαντικό αριθμό ενδημικών ειδών.
Ο συνδυασμός του κλίματος, της μεγάλης ποικιλίας και της συνεχούς εναλλαγής των βιοτόπων κάνει την Ελλάδα για πολλές ομάδες ζώων την πλουσιότερη σε είδη χώρα στην Ευρώπη και δίνει στην πανίδα και τη χλωρίδα του τόπου μας ασύγκριτη αξία.
Η πανίδα των θηλαστικών της Ελλάδας περιλαμβάνει συνολικά 111 είδη. Από συστηματική άποψη αυτά ανήκουν σε 8 τάξεις: εντομοφάγα, χειρόπτερα, λαγόμορφα, τρωκτικά, σαρκοφάγα, περισσοδάκτυλα, αρτιοδάκτυλα και κητώδη.
Χάρη στο ελληνικό φυσικό περιβάλλον που είναι δυσπρόσιτο, κατόρθωσαν να επιβιώσουν σπάνια θηλαστικά, που έχουν χαθεί σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Στα ορεινά συγκροτήματα της Πίνδου και της Ροδόπης βρίσκει ακόμα καταφύγιο ένας μικρός πληθυσμός από Αρκούδες που δεν ξεπερνά τα 100 άτομα.
Παρότι η Αρκούδα προστατεύεται από την ελληνική νομοθεσία, ένας μεγάλος αριθμός απ’ αυτές χάνεται από το παράνομο κυνήγι.
Άλλοι κίνδυνοι που τις απειλούν είναι: η καταστροφή των βιοτόπων, η υπερεκμετάλλευση και η κακή διαχείριση του δασικού πλούτου.
Στην οροσειρά της Πίνδου και στα μεγάλα δάση της Βόρειας Ελλάδας,ισως βρίσκει ακόμα καταφύγιο ο Λύγκας, το μεγαλύτερο αιλουροειδές της χώρας μας.
Ο πληθυσμός του είναι πολύ μικρός. Έχει εξαφανισθεί από τις περισσότερες περιοχές της Ευρώπης.
Οι κύριες αιτίες της εξαφάνισής του είναι το κυνήγι και η καταστροφή των βιοτόπων του.
Φτάνει να σκεφτούμε ότι αυτό το θηλαστικό πριν εκατό χρόνια περίπου ζούσε μόλις έξω από την Αθήνα, στην Πάρνηθα. Στην Αιτωλοακαρνανία ζούσε μέχρι το 1942-43 γύρω από τις λίμνες Λυσιμαχία και Τριχωνίδα.
Ο Αγριόγατος ζει αποκλειστικά στα δάση και σε θαμνώδεις περιοχές. Ο πληθυσμός του είναι άγνωστος και πρέπει να είναι πολύ μικρός. Οι κίνδυνοι που τον απειλούν είναι η καταστροφή των βιοτόπων και γενικά η ανθρώπινη παρουσία.
Το Ελάφι, είναι το μεγαλύτερο φυτοφάγο ζώο της χώρας μας. Παλαιότερα είχε ευρεία εξάπλωση. Σημερα βρισκεται μονο στη Ροδοπη και την Παρνηθα..
Βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο εξαφάνισης, από το κυνήγι και την καταστροφή των βιοτόπων.
Τα Αγριοκάτσικα, έχουν περιοριστεί στα Λευκά Όρη της Κρήτης και σε μικρότερους και όχι πάντα αμιγείς πληθυσμούς, σε ορισμένα ερημονήσια του Αιγαίου. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα Αγριοκάτσικα είναι: το παράνομο κυνήγι και ο υβριδισμός του με τις κατσίκες.
Ο Λύκος, εδώ και πολλά χρόνια έχει χαθεί από διάφορες χώρες της Ευρώπης. Σε μας αν και υπόκειται στις ίδιες καταπιεστικές συνθήκες έχει κατορθώσει να επιβιώσει ένα πλήθος 500 περίπου ατόμων.
Οι αιτίες της μείωσης του πληθυσμού είναι, το κυνήγι, η μείωση της κτηνοτροφίας, η κατασκευή δρόμων και η αύξηση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων μέσα στο δάσος. Η κατανομή του απλώνεται από την Κεντρική ως τη Βόρεια Ελλάδα.
Οι πληθυσμοί του Τσακαλιού μειώνονται και η εξάπλωσή του συρρικνώνεται. Οι αιτίες μείωσης του πληθυσμού είναι η χρήση δολωμάτων, η καταστροφή των βιοτόπων και το κυνήγι.
Το Αγριόγιδο ζει στα βουνά της Κεντρικής Ελλάδας στην οροσειρά της Πίνδου, στη Δυτική Ροδόπη. Ο πληθυσμός του στην Ελλάδα δεν ξεπερνά τα 500 άτομα. Οι κίνδυνοι που το απειλούν είναι το λαθροκυνήγι, η διάνοιξη πολλών δασικών δρόμων και ο τροφικός ανταγωνισμός που υπάρχει με τα κατσίκια.
Το Ζαρκάδι το συναντάμε στα βουνά της Θράκης, της Μακεδονίας, στην Κεντρική Ελλάδα (Ευρυτανία, Ορεινή Ναυπακτία). Οι πληθυσμοί του είναι μικροί και κυριότεροι κίνδυνοι που το απειλούν είναι το παράνομο κυνήγι, η διάνοιξη των δασικών δρόμων και γενικότερα η καταστροφή των οικοσυστημάτων.
Το Πλατώνι σήμερα ζει μόνο στη Ρόδο. Τον περασμένο αιώνα ζούσε επίσης και στα βουνά της Ακαρνανίας. Τα τελευταία περίπου 50 άτομα, αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα κάθε χρόνο με τις πυρκαγιές, τη διάνοιξη των δασικών δρόμων και το λαθροκυνήγι.
Η Βίδρα ζει σε ολόκληρη την Ηπειρωτική Ελλάδα και την Κέρκυρα. Αυτές ζουν σε ποτάμια και λίμνες, έχουν μειωθεί σημαντικά στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και μόνο στην Ελλάδα υπάρχουν αξιόλογοι πληθυσμοί. Η παρουσία της βρέθηκε σε ορεινά ποτάμια και ρυάκια σε υψόμετρο 1.400 μ. (Ρέμα της Φλέγγας, στον Εθνικό Δρυμό της Βάλια Κάλντα).
Οι κίνδυνοι που την απειλούν είναι: η ρύπανση, η καταστροφή των βιοτόπων, η καταστροφή της παρυδάτιας και παρόχθιας βλάστησης.
Ένα άλλο προνόμιο της χώρας μας είναι η ύπαρξη στις θάλασσες μας του μεγαλύτερου πληθυσμού της Μεσογειακής Φώκιας.
Υπάρχουν 600-1.000 άτομα σε όλη τη Μεσόγειο με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση στο Αιγαίο (250-500 άτομα). Από παρατηρήσεις που έγιναν θεωρείται βέβαιο ότι ο σημερινός πληθυσμός εμφανίζει σταθερή μείωση.
Η υπεραλιεία στη Μεσόγειο, η παράνομη αλιεία με δυναμίτες, η χρήση χημικών ουσιών από σφουγγαράδες και οι ψαροντουφεκάδες, έκαναν τις συνθήκες διαβίωσης της Φώκιας πολύ δύσκολες. Σε όλα αυτά προστίθεται και η ρύπανση της θάλασσας με αποτέλεσμα να μειώνεται η τροφή της και να καταστρέφονται οι βιότοποί της.
Στη χώρα μας προστατεύεται, ήδη στις Βόρειες Σποράδες εκει που έγινε το πρώτο Θαλάσσιο Πάρκο. Μικροί πληθυσμοί υπάρχουν επίσης στη Σάμο, στη Ρόδο, στο Άγιο Όρος,στη Σαμοθρακη και αλλου.Στο Ιόνιο ζουν στην Κεφαλονιά, στη Ζάκυνθο και στη Λευκάδα. Η Μεσογειακή Φώκια είναι από τα πλέον απειλούμενα ζώα του κόσμου γι’ αυτό έχει περιληφθεί στον πίνακα των απειλούμενων ζώων της IUCN (Παγκόσμια Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης).
Τα Χειρόπτερα (Νυχτερίδες), είναι τα μόνα θηλαστικά που είναι ικανά για πτήση.
Στην Ελλάδα συναντάμε 28 από τα 32 είδη. Υπάρχουν 4 οικογένειες από Μικροχειρόπτερα στην Ελλάδα, οι Νυχτονόμοι (Molossidae) που αντιπροσωπεύονται από ένα είδος την Tadarida teniotis, οι Nycteridae που αντιπροσωπεύονται από την Αιγυπτιακή Νυχτερίδα που έχει εμφανιστεί μια φορά στη χώρα μας το 1914 στην Κέρκυρα. Οι Ρινόλοφοι (Rhinolophidae) και οι Νυχτερίδες (Vespertilionidae) που είναι η πιο πλούσια οικογένεια σε είδη.
Τα Χειρόπτερα είναι ζώα χρήσιμα γιατί κατά τη διάρκεια της νύχτας είναι τα μοναδικά που τρέφονται με μεγάλες ποσότητες εντόμων.
Κάθε νύχτα μια Νυχτερίδα καταναλώνει ποσότητα εντόμων ίση με το Ό του βάρους της. Τα τελευταία χρόνια έχει όμως παρατηρηθεί μείωση στους πληθυσμούς των Νυχτερίδων κι αυτό οφείλεται στην αλόγιστη χρήση των χημικών δηλητηρίων, στην αλλαγή του τρόπου κατασκευής των σπιτιών και στην υλοτομία των ηλικιωμένων δένδρων.
Τα μικροθηλαστικά (όπως Μυωξοί, Αρουραίοι, Ποντικοί, Μυγαλίδες) κυκλοφορούν τη νύχτα και περνούν συνήθως απαρατήρητα. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχουμε αρκετά στοιχεία για τους πληθυσμούς τους, η υποβάθμιση όμως των βιοτόπων προδικάζει και τη μείωση αυτών των ζώων.
Τα κητώδη είναι θηλαστικά που έχουν προσαρμοστεί στη θαλάσσια ζωή. Στη χωρα μας έχουν παρατηρηθεί 13. . Αυτά κινδυνεύουν λόγω της μεγάλης ρύπανσης των θαλασσών μας και της υπεραλιείας.
Στην Ελλάδα υπάρχουν 22 είδη Αμφιβίων και 61 ειδη ερπετων .
Οi σημαντικότεροi κίνδυνοi που απειλoυν τα αμφιβια και τα ερπετα είναι, η καταστροφή των βιοτόπων, η ρύπανση από εντομοκτόνα, φυτοφάρμακα, τουριστικοποίηση. Ο μεγάλος αριθμός των ειδών και υποειδών και τα σπάνια είδη κάνουν τη χώρα μας μια από τις σημαντικότερες περιοχές στην Ευρώπη.
Η Ελλάδα είναι μία από τις πλουσιότερες χώρες της Ευρώπης, σε ότι αφορά τα ψάρια του γλυκού νερού.(108 ειδη και 21 υποειδη.)
.
Οι κίνδυνοι που απειλούν τα ψάρια του γλυκού νερού, ιδιαίτερα τα ενδημικά, αφορούν στην καταστροφή ή στην αλλοίωση του βιοτόπου τους.
Οι κίνδυνοι μπορούν να συνοψιστούν στις ακόλουθες κατηγορίες: αποξηράνσεις, εγγειοβελτιώσεις, ρύπανση, αστικοποίηση, εμπλουτισμοί και φράγματα.
Η θαλάσσια ιχθυοπανίδα της Ελλάδας, (σύμφωνα με την Check – list of marine fishes, Papakonstadinou 1988), αποτελείται από 447 είδη.
Στον ελληνικό χώρο έχουν καταγραφεί 430 είδη πουλιών. Από αυτά 260 είδη φωλιάζουν ή φώλιασαν στην Ελλάδα, τα υπόλοιπα είναι αποδημητικά που περνάνε από τη χώρα μας ή σταθμεύουν για πολύ λίγο. Άλλα είδη έρχονται εδώ για να ξεχειμωνιάσουν και άλλα εμφανίζονται στην Ελλάδα τυχαία και ακανόνιστα. Από ορνιθολογική πλευρά η χώρα μας παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον σε ευρωπαϊκό επίπεδο για τους εξής λόγους:
Ένας μεγάλος αριθμός που φωλιάζουν στη χώρα μας, είναι σπάνια και απειλούνται με εξαφάνιση, ενώ πολλά από αυτά δεν υπάρχουν πλέον στον ευρωπαϊκό χώρο. Σ’ αυτήν την κατηγορία ανήκουν οι πελεκάνοι.
Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση όπου υπάρχουν Πελεκάνοι: οι Αργυροπελεκάνοι (Pelecanus crispus) και οι Ροδοπελεκάνοι (Pelecanus onocrotalus). Μέχρι το 19ο αιώνα Πελεκάνοι υπήρχαν σε πολλές χώρες της Ευρώπης, ενώ σήμερα απειλούνται με εξαφάνιση από την επικράτειά της. Κύριο αίτιο της εξαφάνισης τους ήταν οι καταστρεπτικές επεμβάσεις των ανθρώπων στους υγροτόπους όπου διαβιούσαν οι Πελεκάνοι.
Οι Αργυροπελεκάνοι ιδιαίτερα είναι είδος που απειλείται με εξαφάνιση από τον πλανήτη μας, για το λόγο αυτό βρίσκεται στο Red data book της I.U.C.N.
Σήμερα ο παγκόσμιος πληθυσμός των Αργυροπελεκάνων δεν ξεπερνά τα 3.500 ζευγάρια που καταφεύγουν για να φωλιάσουν και να αναπαραχθούν σε υγροτόπους της Ελλάδας, της Αλβανίας, της Βουλγαρίας, της Τουρκίας (με περιορισμένο αριθμό ζευγαριών στις τρεις τελευταίες χώρες) της Ρουμανίας, της Ρωσίας, της Ουκρανίας, του Καζακστάν, του Τουρκμενιστάν και του Ουζμπεκιστάν. Παρ’ όλο που εθεωρείτο ότι στις παραπάνω χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης αναπαραγόταν το 80-85% του παγκόσμιου πληθυσμού των Αργυροπελεκάνων με την πλειονότητα αυτών στο Καζακστάν, πρόσφατες έρευνες που έγιναν στο Καζακστάν έδειξαν ότι οι εδώ οι πληθυσμοί έχουν μειωθεί σημαντικά.
Άλλα είδη που κινδυνεύουν στην Ελλάδα είναι:
Ο Κορμοράνος (Phalacrocorax carbo), Ήταυρος (Botarus stellaris), Αργυροτσικνιάς (Egretta alba), Μαυροπελαργός (Ciconia nigra), Καστανόχηνα (Tadorna ferruginea), Σταχτόχηνα (Anser anser), Χηνοπρίστης (Mergus merganser), Λιβαδόκιρκος (Circus pygargus), Κραυγαετός (Aqyila pomarina), Βασιλαετός (Aquila heliaca), Αετογερακίνα (Buteo rufinus), Σπιζαετός (Hieraetus fasciatus), Αγκαθοκαλημάνα (Hoplopterus spinosus), Λεπτόραμφος Γλάρος (Larus genei), Αιαγαιόγλαρος (Larus auduinii) κ.α.
Ο ποιοτικός πλούτος της ελληνικής ορνιθοπανίδας οφείλεται στην ευνοϊκή γεωγραφική θέση της χώρας μας, που βρίσκεται στο Ν.Α. άκρο της Ευρώπης, κοντά στην Ασία και την Β. Αφρική. Αυτή η θέση προσφέρει αξιόλογες δυνατότητες εμπλουτισμού της τοπικής ορνιθοπανίδας με είδη από γειτονικές χώρες, ώστε να μπορούμε να τη χαρακτηρίσουμε μοναδική σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη.
Μερικά είδη που φωλιάζουν στη χώρα μας δε φωλιάζουν πουθενά αλλού στον ευρωπαϊκό χώρο και έχουν πολύ περιορισμένη κατανομή, όπως ο Αμμοπετροκλής (Oenanthe isabellina), το Σμυρνοτσίχλονο (Emberiza cineracea) και ο Τουρκοτσοπανάκος (Sitta Krueperi).
Άλλη ιδιαιτερότητα της χώρας μας που έχει σχέση πάλι με την γεωγραφική της θέση είναι ότι ένας μεγάλος αριθμός πουλιών εμφανίζονται σε μας και δεν απαντώνται στην υπόλοιπη Ευρώπη γιατί η κύρια κατανομή τους είναι ασιατική ή σιβηρική.
Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν πουλιά όπως ο Σπιζαετός (Aquila rapax), ο Χλαμυδόγαλος (Chlamydotis undulata), ο Νυφογερανός (Anthoropoides virgo), ο Ψαρόγλαρος (Larus ichthyaetus), το Φοινικοπερίστερο (Steptopelia senegalensis), το Τρυγονοπερίστερο (Steptopelia orientalis), ο Κήρυλος (Ceryle rudis) κ.α.
Η χώρα μας είναι επίσης ένας σημαντικός διάδρομος μετανάστευσης για αρκετά είδη πουλιών από την ανατολική κυρίως Ευρώπη.
Οι υγρότοποι της Ελλάδας είναι βασικοί για το ξεχειμώνιασμα και τη μετανάστευση των πουλιών που αναπαράγονται στη Β. Ευρώπη και την πρώην Σοβιετική Ένωση.
Ένα από τα πιο σπάνια πουλιά του κόσμου, η Λεπτομύτα (Numerius tenuirostris) βρίσκει καταφύγιο στους Ελληνικούς υγροτόπους κατά τη διάρκεια της αποδημίας της προς τη Β. Αφρική (Μαρόκο). Είναι παρυδάτιο πουλί που ανήκει στα Charadriformes.
Πολυάριθμο το 19ο αιώνα και όχι σπάνιο μέχρι τη δεκαετία του 30’, η Λεπτομύτα σήμερα είναι όχι απλώς το σπανιότερο πουλί στη Δ. Παλαιαρκτική, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Ο σημερινός του πληθυσμός είναι άγνωστος και υπολογίζεται ότι δεν ξεπερνά τα 300 άτομα (50-270). Οι μόνες φωλιές του πουλιού αυτού βρέθηκαν μεταξύ 1909-1924 στη Ν.Δ. Σιβηρία και έκτοτε, παρά τις συστηματικές έρευνες, δεν έχει βρεθεί καμία άλλη φωλιά και έτσι δε γνωρίζουμε που ακριβώς φωλιάζει σήμερα. Από τη Σιβηρία, οι Λεπτομύτες ξεκινούν κάθε φθινόπωρο ένα μεγάλο μεταναστευτικό ταξίδι διασχίζοντας 4-6.000 χλμ. για να περάσουν το χειμώνα τους κυρίως στη Β.Δ. Αφρική (Μαρόκο κ.α.), επιστρέφοντας ξανά στους χώρους αναπαραγωγής, νωρίς την άνοιξη. Κατά τις μετακινήσεις τους αυτές, τα πουλιά διασχίζουν πολλές χώρες, γύρω από την Κασπία, τη Μαύρη και τη Μεσόγειο Θάλασσα, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, συχνάζουν δε κυρίως σε παράκτιους υγρότοπους, με ρηχά υφάλμυρα νερά, αλμυρόβαλτους, εκτεταμένα λασποτόπια κ.α.
. Οι απειλές που αντιμετωπίζει η ελληνική πανίδα είναι:
Η υποβάθμιση και η καταστροφή των βιοτόπων.
Τα φυτοφάρμακα και άλλες τοξικές ουσίες.
Το κυνήγι.
Η υποβάθμιση και η καταστροφή των βιοτόπων είναι η μεγαλύτερη απειλή για την πανίδα. Εμφανίζεται σε πολλές μορφές όπως αποξηράνσεις υγροτόπων, εκχερσώσεις, εκτεταμένες υλοτομίες, πυρκαγιές δασών, επέκταση οικισμών και τουριστικών εγκαταστάσεων σε παραλίες και υγροτόπους, η διάνοιξη δρόμων σε ορεινές δασικές περιοχές κ.α.

Η χώρα μας δε θα μπορούσε ασφαλώς να μείνει αδιάφορη στις προσπάθειες που καταβάλλονταν παγκοσμίως για την προστασία του περιβάλλοντος.
Οι πρώτες ανησυχίες, για προστασία άρχισαν να εμφανίζονται στη χώρα μας στις δεκαετίες του 20’ και ιδιαίτερα του 30’, όταν έκαναν την εμφάνισή τους μερικά ορειβατικά σωματεία. Τα μέλη τους, γυρίζοντας τα βουνά, είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τη γοητεία του φυσικού περιβάλλοντος και να γίνουν οι πρωτεργάτες μιας κίνησης για την προστασία.
Μέσα από τους κόλπους του Ελληνικού Ορειβατικού συνδέσμου, άρχισαν συγκεκριμένες ενέργειες για τη λήψη μέτρων προστασίας. Οι ενέργειες αυτές είχαν σαν αποτέλεσμα το Υπουργείο Γεωργίας να ιδρύσει το 1938 τους Εθνικούς Δρυμούς του Ολύμπου και του Παρνασσού.
Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ρίχνει πίσω όλη αυτή την προσπάθεια, αλλά η φλόγα δε σβήνει. Το 1948 ιδρύεται η Διεθνής Ένωση για την Προστασία της Φύσης – η πασίγνωστη σήμερα I.U.C.N.
Μ’ αυτό το παράδειγμα, το 1951, 50 σημαντικές προσωπικότητες των Γραμμάτων και των Επιστημών ιδρύουν την Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης.
Για 50 και πλέον χρόνια έγιναν πολλές προσπάθειες για τη διάσωση ορισμένων ειδών της πανίδας μας, όπως του Κρητικού Αίγαγρου, της Μεσογειακής Φώκιας, της Θαλάσσιας Χελώνας, των Πελαργών, της Αρκούδας και διαφόρων άλλων θηλαστικών και πουλιών.
Ταυτόχρονα ξεκίνησαν και σοβαρές προσπάθειες για τη διάσωση των δασών και των υγροτοπικών οικοσυστημάτων. Σήμερα στη χώρα μας υπάρχει πληθώρα οικολογικών οργανώσεων βέβαια, περίπου 10 είναι αυτές που δραστηριοποιούνται σε εθνικό επίπεδο.
Από το 1938 μέχρι το 1974 έχουν κηρυχθεί 10 Εθνικοί Δρυμοί σε συνολική έκταση 84.034 ha. Ιδρύθηκαν το 1938, ο Ε.Δ. του Ολύμπου και ο Ε.Δ. του Παρνασσού.
Ο Όλυμπος με τους θεούς του και ο Παρνασσός με τις μούσες του παρουσίαζαν ένα ιδεώδη συνδυασμό ιστορικού και φυσικού περιβάλλοντος. Σήμερα βέβαια ξέρουμε ότι ο Όλυμπος έχει 25 ενδημικά φυτά (που υπάρχουν μόνο στον Όλυμπο και πουθενά αλλού στον κόσμο). (Πόσο μεγάλος είναι αυτός ο αριθμός μπορούμε να το καταλάβουμε αν αναλογισθούμε ότι ολόκληρα κράτη όπως η Πολωνία, η Σουηδία, η Νορβηγία, η Δανία και άλλα δεν έχουν το καθένα παρά 2-3 ενδημικά είδη).
Ο Εθνικός Δρυμός του Ολύμπου έχει επίσης χαρακτηριστεί ″Βιοσφαιρική ρεζέρβα″ (ΜΑΒ).
Ο Εθνικός Δρυμός Πρεσπών είναι από τα σημαντικότερα οικοσυστήματα της χώρας γιατί εδώ φωλιάζουν σπάνια είδη πουλιών όπως ο Αργυροπελεκάνος (Pelecanus crispus). Στις Πρέσπες κάθε χρόνο φωλιάζουν 120-150 ζευγάρια.
Ο Αργυροπελεκάνος βρίσκεται στο ″Red data book″ της I.U.C.N, για τα είδη που κινδυνεύουν να εξαφανιστούν εξ’ ολοκλήρου από τον πλανήτη μας.
Στη Μικρή Πρέσπα φωλιάζει επίσης ο Ροδοπελεκάνος (Pelecanus onocrotalus) με 100 περίπου ζευγάρια. Οι Πρέσπες είναι η μοναδική περιοχή φωλιάσματος σε ολόκληρη την Ελλάδα για το Ροδοπελεκάνο.
Ένα άλλο σπάνιο είδος που φωλιάζει επίσης στη Μικρή Πρέσπα είναι ο Χηνοπρίστης (Mergus merganser) και ο Αργυροτσικνιάς (Egretta alba).
Στην περιοχή του Δρυμού που είναι και ένας από τους σημαντικότερους υγροτόπους RAMSAR της χώρας, έχουν παρατηρηθεί 250 είδη πουλιών και 65 από αυτά είναι σπάνια ή απειλούμενα. Η πανίδα, η χλωρίδα μαζί με την πολιτιστική κληρονομιά, κάνουν την Πρέσπα να είναι από τις ομορφότερες και σημαντικότερες περιοχές της Ελλάδας.
Στον Εθνικό Δρυμό της Πίνδου, (Βάλια - Κάλντα), υπάρχουν μεγάλα μοναδικά δάση με Μαυρόπευκα (Pinus nigra), Οξυές (Fagus sylvatica), Ρόμπολα (Pinus heldreichii) (που ξεπερνούν σε ηλικία τα 800 χρόνια) και τα Κοκκινόπευκα (Pinus sylvestris) (39 δένδρα υπάρχουν μόνο μέσα στον Ε.Δ.).
Η παρουσία αυτού του είδους στον Εθνικό Δρυμό, έχει μεγάλη σημασία γιατί είναι το νοτιότερο σημείο εξάπλωσης του στη Βαλκανική Χερσόνησο. Η περιοχή είναι πλούσια σε σπάνια ενδημικά φυτά.
Στον Εθνικό Δρυμό φωλιάζουν επίσης 120 είδη πουλιών. Στα εκτεταμένα δάση των κωνοφόρων και της Οξυάς (Fagus sylvatica) ζει η Αρκούδα (Ursus arctos). Η Βάλια -Κάλντα είναι από τις πιο σημαντικές περιοχές της χώρας μας σαν βιότοπος αυτού του σπάνιου ζώου.
Στην ευρύτερη περιοχή του Δρυμού ζουν ο Λύκος (Canis lupus), το Ζαρκάδι (Capreolus capreolus), το Αγριόγιδο (Rupicapra rupicapra), ο Αγριόγατος (Felis sylvestris) και η Βίδρα (Lutra lutra) ένα από τα πιο σπάνια θηλαστικά της Ευρώπης.
Ο Εθνικός Δρυμός Σαμαριάς βρίσκεται στην Κρήτη στα Λευκά Όρη. Έχει ανακηρυχθεί Βιοσφαιρική Ρεζέρβα (ΜΑΒ) και έχει πάρει και το Ευρωπαϊκό Δίπλωμα Α’ κατηγορίας από το συμβούλιο της Ευρώπης.
Στη Σαμαριά ζουν σπάνια ενδημικά φυτά της Κρήτης και το γνωστό σε όλους μας Κρητικό Αγρίμι (Capra aegagrus cretica).
Η περιοχή του φαραγγιού είναι πλούσια σε αρπακτικά πουλιά, Γυπαετούς, Όρνια, Χρυσαετούς.
Ο Εθνικός Δρυμός Βίκου – Αώου, βρίσκεται στην Ήπειρο. Στα άγρια φαράγγια και τα βουνά της περιοχής φωλιάζουν σπάνια αρπακτικά πουλιά, ζουν Αρκούδες (Ursus arctos), Αγριόγιδα (Rupicapra rupicapra), Λύκοι (Canis lupus), Ζαρκάδια και άλλα σπάνια ζώα. Η περιοχή φημίζεται σαν βοτανικός παράδεισος για τα σπάνια ενδημικά και φαρμακευτικά φυτά.
Άλλοι σημαντικοί Εθνικοί Δρυμοί είναι εκείνοι του Παρνασσού, της Οίτης, του Αίνου, της Πάρνηθας και του Σουνίου.
Όλοι γνωρίζουν σήμερα ότι οι υγρότοποι είναι περιοχές γεμάτες ζωή. Από τις σπουδαιότερες λειτουργίες που μπορεί να επιτελεί ένας υγρότοπος είναι ο εμπλουτισμός των υπογείων υδροφόρων στρωμάτων, η τροποποίηση πλημμυρικών φαινομένων, η παγίδευση ιζημάτων, η απορρόφηση του διοξειδίου του άνθρακα, η αποθήκευση και ελευθέρωση θερμότητας, η δέσμευση της ηλιακής ακτινοβολίας και η στήριξη των τροφικών αλυσίδων.
Οι αξίες ενός υγροτόπου καθορίζονται από τις λειτουργίες που αυτός επιτελεί.
Ως συνηθέστερες υγροτοπικές αξίες αναφέρονται η βιολογική, η υδρευτική, η αντιπλημμυρική, η κλιματική, η επιστημονική, η εκπαιδευτική, η πολιτιστική, η αξία της αναψυχής και άλλες.
Η Ελλάδα τα τελευταία 150 χρόνια έχει αποξηράνει τα δύο τρίτα (2/3) των υγροτόπων της. Παρ’ όλες όμως τις απώλειες, η χώρα μας θεωρείται μία από τις πλουσιότερες χώρες της Ευρώπης σε υγροτόπους.
Σύμφωνα με την απογραφή που έγινε το 1993 από το Ελληνικό Κέντρο Υγροτόπων – Βιοτόπων στη χώρα μας υπάρχουν 408 υγρότοποι.
Πάνω από 200 είδη πουλιών είναι στενά δεμένα με τους ελληνικούς υγροτόπους.
Οι υγρότοποι των χωρών που βρίσκονται γύρω από τη Μεσόγειο και ειδικά της Ελλάδας, είναι βασικοί για το ξεχειμώνιασμα και τη μετανάστευση των πουλιών που αναπαράγονται στη Βόρεια Ευρώπη και στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.
Αυτοί αποτελούν μέρος μιας αλυσίδας που συνδέει τις Βόρειες περιοχές (αναπαραγωγή) με εκείνες του Νότου (ξεχειμώνιασμα).
Η επιβίωση αυτών των πουλιών και ειδικά των σπάνιων ειδών, όπως Πελεκάνοι, Λεπτομύτες, Χαλκόκοτες, Χουλιαρομύτες, Ερωδιοί, Χήνες, Πάπιες κ.α. εξαρτάται από τη διατήρηση και προστασία αυτών των οικοσυστημάτων.
Οι ελληνικοί υγρότοποι φιλοξενούν επίσης την όλο και πιο σπάνια Βίδρα (Lutra lutra), πλήθος ψαριών, αμφιβίων και ερπετών.
Όλα αυτά τα ζώα, μαζί με τα υδρόβια φυτά, κάνουν τους υγρότοπους από τα πιο τέλεια και ενδιαφέροντα οικοσυστήματα στον κόσμο.
Στη χώρα μας εκτός από τους Υγροτόπους Εθνικής σημασίας και τους μικρούς υγροτόπους τοπικής σημασίας υπάρχουν και 11 υγρότοποι Διεθνούς Σημασίας που προστατεύονται από τη σύμβαση RAMSAR, αυτοί είναι:
α. Το Δέλτα του Έβρου (Θράκη), β. Η Λίμνη Μητρικού (Θράκη), γ. Η Λίμνη Βιστονίδα και το Πόρτο Λάγος (Θράκη), δ. Το Δέλτα του Νέστου (Μακεδονία), ε. Η Λίμνη Κερκίνη (Μακεδονία), ζ. Οι Λίμνες Λαγκαδά και Βόλβη (Μακεδονία), η. Το Δέλτα Αξιού – Λουδιά – Αλιάκμονα (Μακεδονία), θ. Η Μικρή και η Μεγάλη Πρέσπα (Μακεδονία), ι. Ο Αμβρακικός Κόλπος (Ήπειρος), κ. Η Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου και το Δέλτα του Αχελώου (Δυτική Στερεά Ελλάδα), λ. Η Λιμνοθάλασσα Κοτύχι, Δάσος Στροφυλιάς (Νοτιοδυτική Πελοπόννησος).
Εκτός από τους Εθνικούς Δρυμούς, τους υγροτόπους RAMSAR υπάρχουν και άλλες φυσικές προστατευόμενες περιοχές. Υπάρχουν 51 Διατηρητέα Μνημεία Φύσης. Περιοχές, πολύ μικρότερες από ότι ένας εθνικός δρυμός που παρουσιάζουν κάποια ιδιαιτερότητα. Μπορεί να είναι φυσικά δάση με κάποιο σπάνιο είδος δένδρου (π.χ. Δάσος του Φράξου) ή ακόμα γυμνές εκτάσεις με απολιθωμένα δένδρα, όπως το Απολιθωμένο Δάσος της Λέσβου.
Υπάρχουν επίσης 19 Αισθητικά Δάση (Δάση αναψυχής). Μερικά από αυτά παρουσιάζουν μεγάλο οικολογικό ενδιαφέρον, λόγω της φυσικότητας του τοπίου και των σπάνιων ειδών πανίδας και χλωρίδας που ζουν σ’ αυτά.
Δυστυχώς στη χώρα μας με τα 16.000 χλμ. ακτών και τα χιλιάδες νησιά έχουμε μόνο 2 Θαλάσσια Πάρκα.
Ιδρύθηκε το 1986 στις Σποράδες, για να διαφυλάξει τους πληθυσμούς της Μεσογειακής Φώκιας (Monachus monachus), από τους κινδύνους που την απειλούν.
Επίσης στις όμορφες παραλίες της Ζακύνθου και ειδικά στο Λαγανά βγαίνουν κάθε καλοκαίρι και αφήνουν τα αυγά τους οι Θαλασσοχελώνες (Caretta caretta). Αυτή η περιοχή μαζί με τα νησάκια Στροφάδες αποτελούν το δεύτερο Θαλάσσιο Πάρκο της Ελλάδαςπου ιδρυθηκε το 1999. Οι βιότοποι, εκτός από τη μεγάλη επιστημονική, μορφωτική και οικονομική σημασία τους, είναι ένα αξιόλογο μέσο αναψυχής για τον κουρασμένο άνθρωπο.
Στην Ευρώπη, αλλά και γενικά σ’ όλο τον κόσμο, βρίσκεται σε άνθηση ο Ορνιθοτουρισμός (Ornitholydays) και ο Οικοτουρισμός.
Ομάδες από ιδιώτες ή επιστήμονες πηγαίνουν σε διάφορους βιοτόπους, στα διάφορα σημεία της γης, για να μελετήσουν τη ζωή και τη συμπεριφορά των πουλιών, των σπάνιων ζώων, αλλά και για να απολαύσουν την ηρεμία και την ομορφιά της φύσης.
Οι ελληνικοί βιότοποι, είναι από τους πιο σημαντικούς που υπάρχουν στην Ευρώπη και προσφέρονται για ορνιθοτουρισμό και οικοτουρισμό. Φτάνει να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα για σωστή διαχείριση και προστασία.
.
Σύμφωνα με την Ecotourism Society, U.S.A., ˝Οικοτουρισμός, είναι ο τουρισμός εκείνος που χρησιμοποιεί περιοχές που δεν έχουν επηρεαστεί ή καταστραφεί από τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Μ’ αυτό τον τρόπο συμβάλλει στην προστασία της φύσης και στην ποιότητα ζωής των τοπικών πληθυσμών˝.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ειδικών, ο οικοτουρισμός αναμένεται να κερδίσει σημαντικό έδαφος τα προσεχή χρόνια.
Στην Ελλάδα έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια πολλές προσπάθειες αξιοποίησης των εναλλακτικών μορφών τουρισμού (οικοτουρισμός, αγροτοτουρισμός) σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας (Πρέσπες, Πήλιο, Λέσβος, Μάνη, Έβρος κ.α.). Εδώ ήθελα να αναφερθώ σε μια περίπτωση, που κατά τη γνώμη μου, αποτελεί μοντέλο για παράδειγμα προς μίμηση:
Δαδιά Έβρου
Σημαντικό παράδειγμα επιτυχημένου συνδυασμού προστασίας και αξιοποίησης μιας οικολογικά σημαντικής περιοχής της χώρας αποτελεί το Δάσος της Δαδιά στον Έβρο. Διαψεύδοντας τις ανησυχίες όλων όσοι θεωρούν τη λήψη μέτρων προστασίας της φύσης ως αναχαίτιση της ανάπτυξης μιας περιοχής, η Δαδιά δείχνει πως μπορεί να συνδυαστεί ο έλεγχος των ανθρώπινων δραστηριοτήτων με την προσέλκυση τουριστικού και επιστημονικού ενδιαφέροντος στο πλαίσιο μιας ήπιας ανάπτυξης.
Το Δάσος της Δαδιάς, που αποτελεί έναν από τους σπουδαιότερους βιότοπους της άγριας πανίδας στην Ευρώπη, προσελκύει πλήθος επισκεπτών από χώρες του εξωτερικού, οι οποίοι φτάνουν για να βιώσουν μια σπάνια εμπειρία: να βρεθούν κοντά σε Γύπες, Αετούς και Όρνια, να τα δουν να πετούν επιβλητικά και να καταβροχθίζουν τη λεία τους.
Στο μοναδικό Δάσος της Δαδιάς έχουν παρατηρηθεί 36 από τα 38 είδη αρπακτικών πουλιών της Ευρώπης και 24 είδη χρησιμοποιούν το βιότοπο για να φωλιάσουν. Το ανέπαφο από έντονες ανθρώπινες δραστηριότητες Δάσος αποτελεί το τελευταίο καταφύγιο για πολλά είδη αρπακτικών σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Τρία από τα είδη αυτά έχουν φτάσει στα όρια της εξαφάνισης από της χώρα μας. Ο Βασιλαετός, το περισσότερο απειλούμενο είδος στη Μεσόγειο, ο Θαλασσαετος, ίσως το σπανιότερο πουλί στην Ελλάδα, καθώς απομένουν λιγότερα από πέντε ζευγάρια και ο Μαυρόγυπας, του οποίου τα 20-25 άτομα που ζουν στον Έβρο είναι και τα τελευταία ολόκληρης της ανατολικής Ευρώπης. Εδώ ζουν ακόμη το Όρνιο, ο Χρυσαετός, ο Κραυγαετός, η Αετογερακίνα, ο Σταυραετός, το Χρυσογέρακο και άλλα σπάνια αρπακτικά.
Από το 1980, 7.250 ha του Δάσους έχουν ανακηρυχθεί αυστηρά προστατευόμενη περιοχή, αποτελούν δηλαδή τον πυρήνα και άλλα 28.000 ha απαρτίζουν την περιφερειακή ζώνη.
Στο Δάσος κυριαρχεί η Τραχεία και Μαύρη Πεύκη, αλλά υπάρχουν μικρά φαράγγια και ρεματιές με φυλλοβόλα δένδρα. Το πυκνό Δάσος διακόπτεται από ξέφωτα, κοιλάδες, βράχια ή και χωράφια.
Ο πλούτος και η ποικιλία των αρπακτικών πουλιών στη Δαδιά οφείλεται στην ύπαρξη πολλών τύπων βιοτόπων σε μικρή έκταση. Ο υγρότοπος στο ποτάμι και το Δέλτα του Έβρου, χαμηλοί λόφοι με βράχια, τα μικτά δάση κωνοφόρων και πλατύφυλλων, οι πεδιάδες, συνθέτουν ένα πολύπλοκο σύστημα πρόσφορο για την άγρια ζωή.
Το Δάσος της Δαδιάς είναι σημαντικός βιότοπος όχι μόνο για τα πουλιά, αλλά και για σπάνια θηλαστικά της Ελλάδας.
Ο οικοτουρισμός, ο αγροτουρισμός και γενικά ο ήπιος τουρισμός, πρέπει να εντάσσεται σε μια ολοκληρωμένη περιβαλλοντική πολιτική.
Η στρατηγική προστασία, πρέπει να υπακούει στους κανόνες της οικοανάπτυξης, όπου οι βασικές ανάγκες του ανθρώπου και οι εύλογες πολιτιστικές του επιθυμίες ικανοποιούνται χωρίς να εξαντλούνται οι φυσικοί πόροι και χωρίς να καταστρέφονται τα οικοσυστήματα.
Μια τέτοια πολιτική, προϋποθέτει επιστημονική προετοιμασία, αξιολόγηση, προτεραιότητες και συντονισμό.
@ Το εθνικό θαλάσσιο Πάρκο Σποράδων ιδρύθηκε το 1986 ( για την προστασία της Μεσογειακής Φώκιας ). Το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο της Ζακύνθου, ιδρύθηκε το 1999 για την προστασία της θαλάσσιας χελώνας ( Caretta caretta ). Το 2003 ιδρύθηκε το Εθνικό Πάρκο του Σχοινιά. Από το Μάρτιο του 2004 ιδρυθηκαν τα Εθνικά Πάρκα, Δάσος Δαδιάς, Βόρεια Πίνδος, λίμνη Κάρλα, Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου, λίμνη Καστοριάς, υγρότοπος Αξιού-Αλιάκμονα-Γαλλικού, το Ψαλίδι της Κω
Τον Οκτώβριο του 2005 οριοθετήθηκε το Εθνικό Πάρκο Κερκίνης, το 2006 το Πάρκο Δέλτα Έβρου, και τον Νοέμβριο του 2006 το Εθνικό Πάρκο Αμβρακικού Κόλπου.Το 2008 ιδρύθηκαν τα Εθνικά Πάρκα Δέλτα Αξιού -Λουδία -Αλιάκμονα και εκείνο της Στροφυλιάς-Κοτυχίου.
Στα χαρτιά η Ελλάδα φαίνεται ότι είναι η Ευρωπαϊκή χώρα που ενδιαφέρεται πολύ για τις Προστατευόμενες Περιοχές της.
Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική και οδυνηρή.
Σας καλούμε όμως να τη γνωρίσετε και εσείς από κοντά!
Τα πολλά λόγια είναι περιττά!

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Economidis .P.S. “Check List of Freshwater Fishes of Greece”. Hellenic Society for the Protection of Nature. Athens 1991.
Kassioumis. K, “Protected Natural Areas and the Protection of the Natural Heritage in our country” Forest Chronicles, March-April 1988
Λεγάκης Α. Η πανίδα της Ελλάδας. Πανεπιστημιακές σημειώσεις. Αθήνα 2007
Strid A. And Tan Kit. Mountain Flora of Greece. Edimburg 1991
Sfikas G. “Trees and Shrubs of Greece”. Athens 1979
Tsounis Gr. Sfikas G. “Ecotouristic Guide of Greece” Athens 1993
Τσούνης Γρ. ‘’Οι υγρότοποι’’ η Φύσις αρ. 30 Ε.Ε.Π.Φ Αθήνα 1985
Tsounis Gr. “Uno sguardo d’ insieme sull’ avifauna Ellenica (Aves). Zoologia Ellenica pag 38-43. Crucitti ed. Roma 1987.
Tsounis Gr. The Valia-Calda National Park, Greece. Oryx ,vol.22 pag. 25-29, London. 1988
Τσούνης Γρ. Birdwatching. Εκδ. Ελληνικά Γράμματα Αθήνα 2000

2009-01-02T09:24:00.000-08:00

ΓΙΑ ΤΑ ΦΥΤΟΦΑΡΜΑΚΑ

2009-01-02T09:22:00.001-08:00

Τα φυτοφάρμακα είναι φυσικές ή χημικές ουσίες που τις χρησιμοποιεί ο άνθρωπος για την καταπολέμηση των βλαβερών οργανισμών στη γεωργία.
Τα συνθετικά εντομοκτόνα, όπως το DDT, έχουν απαγορευτεί στην Αμερική και στην Ευρώπη απ’ το 1970. Τα χρησιμοποιούν όμως ακόμη σε χώρες του Τρίτου Κόσμου και τα κατάλοιπά τους κυκλοφορούν ακόμη και σήμερα σ’ όλα τα οικοσυστήματα του πλανήτη. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι στις αρχές του ‘70 βρέθηκαν στους ιστούς των πιγκουίνων και στις Φώκιες κατάλοιπα DDT.
Χημικές ουσίες σαν το DDT διαδίδονται με τον αέρα και το νερό και ύστερα περνούν στους ζωντανούς οργανισμούς στα διάφορα επίπεδα της τροφικής αλυσίδας. Έχει παρατηρηθεί ότι η συγκέντρωση αυτών των δηλητηρίων αυξάνεται όσο ανεβαίνουμε την τροφική αλυσίδα. Γι’ αυτό τα ζώα που βρίσκονται ψηλά στην τροφική σκάλα - όπως τα αρπακτικά, τα ψαροφάγα και τα σαρκοφάγα θηλαστικά - πέφτουν θύματα αυτής της μόλυνσης.
Στις αρχές του ‘50, στις ΗΠΑ άρχισαν να μειώνονται τα Στρουθιόμορφα στις περιοχές όπου γινόταν μεγάλη χρήση DDT. Χιλιάδες μικρά πουλιά πέθαναν ομαδικά. Τα δραματικά αυτά επεισόδια μας τα περιγράφει στο βιβλίο της «Σιωπηλή Άνοιξη» (1962) η Rachel Carson, Αμερικανίδα Βιολόγος-Συγγραφέας.
Μεταξύ του ‘50 και 60 οι Ορνιθολόγοι άρχισαν να προβληματίζονται για τη μείωση της αναπαραγωγής ορισμένων αρπακτικών, όπως του Πετρίτη και του Χρυσαετού. Αιτία αυτού του φαινομένου ήταν η συγκέντρωση των φυτοφαρμάκων στους οργανισμούς των ζώων που βρίσκονται στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας. Τα φυτοφάρμακα καταστρέφουν την αναπαραγωγή των αρπακτικών, γιατί τ’ αυγά που γεννούν έχουν κέλυφος πολύ λεπτό και εύθραυστο για να μπορέσει ν’ αντέξει το βάρος τους κατά τη διάρκεια του κλωσίματος.
Αυτό το φαινόμενο αύξησε πολύ τον κίνδυνο εξαφάνισης μερικών ειδών. Π.χ το 1973 ο πληθυσμός του Χρυσαετού στη Νορβηγία μειώθηκε στα 300 άτομα, του Ψαραετού στις ΗΠΑ μειώθηκε κατά 10-15%. Θύματα των φυτοφαρμάκων δεν ήταν μόνο τα Αρπακτικά αλλά και οι Κορμοράνοι, Πελεκάνοι, Ερωδιοί, Γλάροι, Πάπιες, που είχαν μικρή επιτυχία αναπαραγωγής.
Κι άλλα ζώα εκτός απ’ τα πουλιά έπαθαν ζημιές μετά τη χρήση των φυτοφαρμάκων, όπως ψάρια, αμφίβια, ερπετά, θηλαστικά.
Στη χώρα μας δυστυχώς τα τελευταία χρόνια εισέρχονται πολλά απαγορευμένα φυτοφάρμακα παράνομα στον ελλαδικό χώρο από τις διπλανές μας χώρες.
Πολλές φορές Έλληνες αγρότες κάνουν ανεξέλεγκτη χρήση φυτοφαρμάκων στις καλλιέργειες τους. Χωρίς κανένα μέτρο και προφύλαξη.
Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, τα αποτελέσματα είναι οδυνηρά, για τους αγρότες αλλά και τους καταναλωτές. Ο καρκίνος παραμονεύει στη γωνία!
Ακόμη και σήμερα ο κίνδυνος των φυτοφαρμάκων μαζί με την καταστροφή των οικοσυστημάτων απειλεί πουλιά, θηλαστικά, ψάρια, αμφίβια, ερπετά, φυτά, καθώς και την υγεία και τη ζωή του ανθρώπου. Ευτυχώς, σήμερα ανοίγονται καινούργιοι δρόμοι για την καταπολέμηση των παρασίτων με το βιολογικό αγώνα. Με τη βιολογική γεωργία ας ελπίσουμε ότι ο άνθρωπος θα λύσει το μεγάλο πρόβλημα πριν η άνοιξη παραμείνει για πάντα σιωπηλή.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΦΗ

2008-12-29T10:16:00.000-08:00

ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΦΗ

2008-12-29T09:08:00.000-08:00

Πριν από 10000 χρόνια ο άνθρωπος άρχισε να ασχολείται με τη γεωργία. Εκείνη την εποχή βρίσκονταν πάνω στη γη μόνο μερικές εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι.
Το 1750, με τη βιομηχανική επανάσταση, άρχισε μια μεγάλη περιπέτεια για τον ανθρωπο . Αυτή υπήρξε μια από τις βασικές αιτίες της αύξησης του πληθυσμού και της αλλαγής του τρόπου ζωής σε πολλές κοινωνίες. Η βιομηχανική επανάσταση ειδικά στην Αγγλία, όπως μας περιγράφει ο Dickens για την Coketown, "έφερε το χειρότερο ανθρώπινο περιβάλλον που ο κόσμος είδε ποτέ. Στην πόλη, που ήταν περιτριγυρισμένη από τις παράγκες των εργατών, έλειπε ο ήλιος, ο καθαρός αέρας, το καθαρό νερό".
Το 1800 ο πληθυσμός της γης έφθασε το 1 δισεκατομμύριο κατοίκους και το 1930 ο πληθυσμός της διπλασιάσθηκε. Στο τέλος του 1975, δηλαδή μόλις 45 χρόνια μετά, έφθασε τα 4 δισεκατομμύρια. Σήμερα ο πληθυσμός της Γης είναι: 6.720.081.880,(29Δεκεμβρίου 19:41 2008 (World Population Clock ).
Το 2030 προβλέπουν ο πληθυσμός της Γης να φτάνει τα 8 δισεκατομμύρια κατοίκους. Απ' αυτούς το 8% θα ζει στις βιομηχανικές χώρες ενώ το 82% θα ζει στις χώρες που βρίσκονται στο "δρόμο" της ανάπτυξης. Σήμερα σύμφωνα με τον ΟΗΕ 1 δισεκατομμύριο 200 εκατομμύρια άτομα ζουν σε μεγάλη φτώχεια.
Ένα δισεκατομμύριο άτομα σύμφωνα με τη FAO μαστίζονται από την πείνα και τις αρρώστιες. Οι συνθήκες διαβίωσης τους είναι πάρα πολύ άσχημες, γεγονός που αποτελεί ύβρη για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Η σημερινή παγκόσμια παραγωγή τροφίμων θα μπορούσε να θρέψει και να ικανοποιήσει όλες τις τροφικές ανάγκες των ανθρώπων. Το παγκόσμιο σύστημα εμπορίου δεν το επιτρέπει όμως, αρνούμενο τη βασική ανάγκη της διατροφής για κάθε άνθρωπο. Είναι προνομιούχος όποιος μπορεί να πληρώσει για εκλεκτά τρόφιμα, ενώ ο φτωχός είναι αναγκασμένος από το παγκόσμιο εμπόριο να τρέφεται και να επιζεί μόνο με λίγα βασικά δημητριακά.
Μεταξύ του 1950 και του 1975, η παγκόσμια παραγωγή δημητριακών είχε αυξηθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό. Η παγκόσμια συγκομιδή διπλασιάσθηκε και από 650 τρισεκατομμύρια τόνους έφθασε, το 1975 το 1,35 δισεκ. τόνους. Παράλληλα όμως ο παγκόσμιος πληθυσμός αυξήθηκε.

O Barry Commoner έγραφε: "Η καλλιεργήσιμη επιφάνεια της γης ελαττώνεται. Τα λιπάσματα αντικατέστησαν τη γη. Οι παλιές μέθοδοι για τον αγώνα ενάντια στα παράσιτα έχουν αντικατασταθεί από τα εντομοκτόνα." Και συνεχίζει: "Έχουμε σπάσει τον κύκλο της ζωής. Το πετρέλαιο βγαίνει από το υπέδαφος, γίνεται καύσιμο για τις μηχανές, που το μετατρέπουν σε επικίνδυνα για την ατμόσφαιρα καυσαέρια. Αντί για κύκλο έχουμε μια ίσια γραμμή, που στο τέλος της υπάρχει το smog."

Η γεωργία και η αλιεία προσπαθούν να θρέψουν 70 εκατομμύρια ανθρώπων κάθε χρόνο επιπλέον. Στις φτωχές χώρες κάθε άτομο έχει στη διάθεση του μόνο 180 κιλά δημητριακά το χρόνο ( δηλαδή μισό κιλό την ημέρα ). Στις πλούσιες όμως χώρες κάθε άτομο έχει στη διάθεση του 800-1000 κιλά δημητριακά.
Η μη σωστή κατανομή των φυσικών πόρων στο μέλλον θα δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα σ' όλη την ανθρωπότητα. Μπροστά σ' αυτό το μεγάλο πρόβλημα της διατροφής, οι επιστήμονες και οι ειδικοί προσπαθούν να δώσουν διάφορες λύσεις με την επιστήμη και με τις καινούργιες βιοτεχνολογίες.
Παρ' όλα αυτά, μόνο αν αρχίσουμε να "μαθαίνουμε για το μέλλον" μας θα μπορέσουμε να σωθούμε από μια πυρηνική καταστροφή, θα πραγματοποιήσουμε μια οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη που θα βρίσκεται σε αρμονία με το φυσικό περιβάλλον και θα βρούμε τη λύση στο μεγάλο πρόβλημα τις παγκόσμιας διατροφής.
Πέρασαν περίπου 60 χρόνια από τότε που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το βιβλίο
"Γεωγραφία της πείνας" του Josue de Castro (Βραζιλιάνος ιδρυτής της FAO.)
20 χρόνια μετά το 1971 ο Josue de Castro σε μια καινούργια έκδοση του βιβλίου του
επιβεβαίωσε ότι η κατάσταση της πείνας στον πλανήτη ήταν χειρότερη από ποτέ.
Αν και έχουν περάσει χρόνια αυτό το βιβλίο αξίζει να το διαβάσετε!

2008-12-18T04:24:00.000-08:00

ΠΑΡΑΠΟΤΑΜΙΑ ΔΑΣΗ

2008-12-18T02:56:00.000-08:00

Είναι πολυσύνθετες φυτικές ομάδες που υπάρχουν στα ανώτερα επίπεδα των ποταμών και εξαρτώνται από πολυάριθμους φυσικούς παράγοντες όπως: ταχύτητα ροής των ποταμών, ταχύτητα ροής φρεάτινου υδατικού στρώματος, διάρκεια στάθμευσης πλημμυρών και σύσταση του εδάφους.
Αυτοί οι παράγοντες εξαρτώνται από τη γεωγραφική θέση του ποταμού, το κλίμα, τη γεωλογία, και την εξέλιξη της δημιουργίας της λεκάνης του ποταμού. Στη ζώνη της Μεσογείου η ελλιπής αντιπροσώπευση των παραποτάμιων δασών οφείλεται στην υπερβολική υλοτομία για τη δημιουργία καλλιεργειών και στη λανθασμένη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων.
Στη χώρα μας υπήρχαν και ακόμη υπάρχουν παραποτάμια δάση εφάμιλλα άλλων ευρωπαϊκών κρατών και άξια να τύχουν μιας προστασίας.
Το Δάσος του Φράξου του Αχελώου είναι ένα από τα τελευταία παραποτάμια δάση που απέμειναν στην Ελλάδα.
Παλαιότερα κάλυπτε μεγάλες εκτάσεις στο εσωτερικό της Λιμνοθάλασσας του Μεσολογγίου.
Δυστυχώς όμως μετά από την υπερβολική υλοτομία απέμεινε μόνο μια μικρή "νησίδα" από τη φυτοκοινωνία (Lauro-Fraxinetum angustifoliae) που έχει έκταση περίπου 575 στρέμματα. Αυτό το μικρό υπόλειμμα είναι χωρίς αμφιβολία από τις πιο σπάνιες φυτοκοινωνίες στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια.
Στις εκβολές του ποταμού Νέστου, υπάρχει το Δάσος του Κοτζά-Ορμάν, που αποτελείται από τη φυτοκοινωνία Populetum albae balcanicum.
Στο άλλοτε τεράστιο δάσος που κάλυπτε το Δέλτα το 1950, σήμερα έχουν απομείνει μόνο μερικές συστάδες απ' τα παλιά δένδρα (5.000 στρέμματα από τα 96.000).
Άλλ0 ένα σημαντικό παραποτάμιο δάσος βρίσκεται στο Δέλτα του Λούρου-Άραχθου στον Αμβρακικό. Αυτό είναι ένα τυπικό δάσος "στοάς" και συναντάται σε λίγα μόνο ακόμη ποτάμια της Μεσογείου. Η εκχέρσωση για καλλιεργήσιμη γη και η υλοτομία έχουν εξαφανίσει τα μεγαλύτερα μέρη αυτών των βιοτόπων. Αυτά τα δάση εδώ καταλαμβάνουν έκταση 2,5 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Στο κατώτερο τμήμα του Λούρου έχει απομείνει μια λωρίδα δένδρων κατά μήκος του ποταμού και αποτελείται από Φράξους, Ιτιές, Σκλήθρες, Φτελιές και Λεύκες. Στη νότια πλευρά του χωριού Λούρος υπάρχει δάσος με γηραιά πλατάνια ύψους 25-30 μ.
Δάση πλατανιών αποτελούσαν μέχρι πριν ορισμένα χρόνια την κύρια μορφή δασών σε παραποτάμιες περιοχές. Τυπικές μορφές τέτοιων δασών απαντώνται στον Άραχθο και στα νότια της Άρτας.
Κατά μήκος των ποταμών της Θεσσαλίας, Μακεδονίας και Θράκης απαντάται το Alnus glutinosa μαζί με Salix alba και Populus alba.
Στα μικρά ποτάμια των νησιών του Αιγαίου απαντάται το Platanus orientalis, Salix alba, Nerium oleander, Vitex agnus-castus.
Ενώ κατά μήκος των ποταμών της Πελοποννήσου επικρατεί η φυτοκοινωνία OLEO-LENTICEMUM (πικροδάφνες κ.α.).
Έχει γίνει παραδεκτό ότι τα ευρωπαϊκά παραποτάμια δάση ανήκουν στα οικοσυστήματα που απειλούνται με πλήρη καταστροφή.
Σφαιρικά μπορούμε να εκτιμήσουμε ότι η ολική καταστροφή των παραποτάμιων δασών ήταν τα τελευταία 50 χρόνια αντιστρόφως ανάλογη της επιφάνειας των υπαρχόντων συνόλων. Οι αιτίες καταστροφής είναι μια σειρά από οικονομικές δραστηριότητες όπως:
-Η εκχέρσωση για βοσκή και καλλιέργειες.
-Η φύτευση αλλόχθονων δένδρων (για την εκμετάλευσή τους).
-Οι εγκαταστάσεις αμμορυχείων που καταστρέφουν το υπόβαθρο των παραποτάμιων δασών.
-Η βιομηχανία
-Η δημιουργία κέντρων αναψυχής που επιφέρει αναταραχή στην πανίδα.
Για τα ελληνικά παραποτάμια δάση που εν πολλοίς είναι άγνωστα πρέπει να γίνει:
-Μια πλήρης καταγραφή, ώστε να τύχουν νομικής προστασίας.
-Να μελετηθεί η ορνιθολογική τους αξία και να γίνει μια στρατηγική διατήρησης σύμφωνα με τις προδιαγραφές που έχουν τεθεί από την IUCN.

2008-10-26T09:37:00.000-07:00

ΠΡΑΣΙΝΟ ΜΗΝΥΜΑ. ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ

2008-10-26T09:21:00.000-07:00

Στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου πάνω στα πλατάνια που μερικοί προσπάθουν να κόψουν, (για να έχει θέα προς την Ακρόπολη το καφέ του Νέου Μουσείου) κάποιοι αφήνουν ένα πράσινο μήνυμα με μια γελοιογραφία και παραδίπλα στο σκληρό απότιστο χώμα φυτεύουν λουλουδάκια. Είμαστε μαζί τους. Αν κάθε ένας από μας φύτευε ένα δέντρο ή ένα λουλούδι ο κόσμος μας σίγουρα θα ήταν καλύτερος.
Αυτά τα πλατάνια άν χρειαστεί οι Αθηναίοι θα τα σφικταγκαλιάσουν με την αγάπη τους και θα τα κάνουν σύμβολο της Αθήνας που αντιστέκεται στην μιζέρια και στην κακογουστιά!

ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

2008-09-23T11:44:00.000-07:00

ΔΕΥΤΕΡΑ 29/9, ώρα: 7:00 μμ, ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ, ΑΙΓΑΛΕΩ

Ο Αναπτυξιακός Σύνδεσμος Δυτικής Αθήνας (ΑΣΔΑ) μαζί με την ΤΕΔΚΝΑ και σε συνεργασία με όλους τους Δήμους της Δυτικής Αθήνας και της Δυτικής Αττικής, την Υπερνομαρχία Αθηνών-Πειραιώς, τις Νομαρχίες Αθήνας, Πειραιά και Δυτικής Αττικής, διοργανώνουν την Ελευσίνια πορεία περιβάλλοντος. Μία πορεία διαμαρτυρίας κατά της περιβαλλοντικής υποβάθμισης ολόκληρης της Δυτικής Αθήνας και της Δυτικής Αττικής.
Πρέπει να βρεθούμε στην πορεία, ώστε να διαδηλώσουμε όλοι μαζί την αντίθεσή μας στην ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμιση της περιοχής.
Η πορεία θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα 29/9, θα ξεκινήσει από την πλατεία Εσταυρωμένου στο Αιγάλεω ώρα 19:00 και, δια της Ιεράς Οδού, θα καταλήξει στη βουλή.

http://www.scribd.com/doc/6181322/-

ΑΓΩΝΑΣ
ΓΙΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ
ΑΓΩΝΑΣ
ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ
ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ.

2008-09-13T09:53:00.000-07:00

ΤΑ ΔΕΝΔΡΑ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΟΡΘΙΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

2008-09-13T09:01:00.000-07:00

Καλές είναι οι green και οι life style εκδηλώσεις του Δήμου Αθηναίων.
Καλό είναι να μιλούν όλοι για το περιβάλλον, έστω κι αν έχει να κάνει με απλά σχέδια, με ξύλινα δένδρα, με virtual και φουτουριστικές δημιουργίες.
Δεν είναι όμως καλό και μοιάζει να είναι κοροϊδία, να μιλάμε για οικολογία και πράσινες δραστηριότητες σε μια πόλη που είναι πνιγμένη στη βρωμιά, στα σκουπίδια, στη γλίτσα και στη διάχυτη μπόχα των ούρων και των υπονόμων.
Σε μια πόλη που βρωμάει απ' άκρη σ' άκρη από τις ''αποικίες'' του Πρωτέα (Proteus sp)! ( Ο κ Δήμαρχος μια και είναι γιατρός ξέρει για τη πράγμα μιλάμε).
Εμείς οι κάτοικοι αυτής της παραμελημένης πόλης θέλουμε περισσότερο πράσινο (αληθινό και όχι πλαστικό!), περισσότερη καθαριότητα, περισσότερη αρχοντιά, περισσότερη αρμονία!
Θα προσκαλούσαμε τους υπεύθυνους να κάνουν μια βόλτα σ' αυτή τη πόλη, και να ρωτήσουν τους ξένους που μας επισκέπτονται (όχι τους Αθηναίους).
Να μην παραξενευτούν αν ακούσουν από τα χείλη των τουριστών ότι η Αθήνα θυμίζει Ινδία, σε ότι έχει σχέση με την καθαριότητα!!!
Οι υπεύθυνοι, δεν χρειάζεται να πάνε σε απομονωμένες γειτονιές της Αθήνας. Τους προσκαλούμε να περπατήσουν στους άπλυτους και γλιτσασμένους δρόμους της Πλάκας, στη "γειτονιά των θεών". Τότε είμαστε σίγουροι ότι θα καταλάβουν για τι πράγμα μιλάμε.
Σε μερικές γωνίες της πόλης μας αυτές τις μέρες έχουμε green δραστηριότητες. Πολύ καλά. Καλά καμωμένα!
Κάτω απ' την Ακρόπολη έχουμε επίσης αυτές τις μέρες στημένα τα πλαστικά τσαντήρια του Φεστιβάλ Βιβλίου.
Τσαντήρια που προσβάλουν τον Ιερό βράχο της Ακρόπολης. "Χάρμα αισθητικής και αρμονίας" και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά εκεί δίπλα απ' τα πλαστικά τσαντήρια, τα δένδρα της Δ. Αρεοπαγίτου πεθαίνουν όρθια, από την έλλειψη μιας σταγόνας νερού.
Για δύο μήνες το χρόνο ο πεζόδρομος γίνεται εκθεσιακός χώρος και κάποιοι βάναυσα καταπατούν τα δικαιώματα των απλών πολιτών.
Λατρεύουμε το βιβλίο αλλά πιστεύουμε, ότι έφθασε η ώρα, η έκθεση βιβλίου, να βρει το δικό της χώρο και να μην στεγάζεται σε πλαστικά τσαντήρια.
Η κατάληψη του πεζόδρομου είναι ΠΑΡΑΝΟΜΗ!
Ο πεζόδρομος ανήκει στους Αθηναίους πολίτες, στους Έλληνες πολίτες και όχι σε εκείνους που δίνουν τις άδειες για την εγκατάσταση των πλαστικών τσαντηριών. Αυτοί είναι προσωρινοί και οφείλουν να εξυπηρετούν το καλό των πολιτών!

2008-09-05T09:19:00.000-07:00

2008-08-27T08:44:00.000-07:00

ΤΟΞΙΚΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ

2008-08-27T08:00:00.000-07:00

Στην Ελλάδα παράγονται κάθε χρόνο 330.000 τόνοι επικίνδυνων τοξικών βιομηχανικών αποβλήτων. Μια μικρή ποσότητα τοξικών αποβλήτων εξάγεται σε χώρες της Ευρώπης κυρίως για καύση.
Η μεγαλύτερη όμως ποσότητα, κάθε χρόνο καταλήγει ανενόχλητα στο περιβάλλον, μέσα σε ποτάμια, στις λίμνες, στη θάλασσα, σε οικόπεδα εταιριών και στις χωματερές των οικιακών απορριμάτων.
Στη χώρα μας, εκτός απ' αυτά τα απόβλητα παράγονται από τις χημικές βιομηχανίες τεράστιες ποσότητες γύψου που ορισμένες φορές περιέχει ψευδάργυρο και κάδμιο.
Εκτός από τα επικίνδυνα απόβλητα των βιομηχανιών και τα οικιακά απορρίματα θεωρούνται επικίνδυνα απόβλητα αφού παράγουν υγρά, που είναι το ίδιο επικίνδυνα με τα απόβλητα μιας ρυπογόνας βιομηχανίας. Στις πρόχειρες χωματερές καταλήγουν επικίνδυνα τοξικά υλικά, όπως φυτοφάρμακα, φάρμακα, μπαταρίες, χρώματα, αμίαντος από διάφορες οικιακές συσκευές, φρένα αυτοκινήτου, εντομοκτόνα, απόβλητα νοσοκομείων και εργαστηρίων, ραδιενεργά υλικά κ. α. Στις χωματερές των οικιακών απορριμάτων καταλήγουν πολλές φορές και τα επικίνδυνα τοξικά απόβλητα της βιομηχανίας. Οι μεγαλύτερες ποσότητες των τοξικών αποβλήτων της χώρας μας παράγεται από τις μεγάλες βιομηχανικές μονάδες που λειτουργούν στο Νομό Αττικής, και στο Νομό Θεσσαλονίκης.
Από τους 330.000 τόνους, μόνο 127.000 τόνοι υπόκεινται σε επεξεργασία, ενώ μόλις 1.550 τόνοι στέλνονται στο εξωτερικό. Οι υπόλοιποι τόνοι, θάβονται ή αποθηκεύονται προσωρινά στις χωματερές ή στους ανοιχτούς χώρους των βιομηχανιών.
Εκτός απ' αυτά εξακόσιες χιλιάδες τόνοι τοξικών αποβλήτων βρίσκονται εδώ και χρόνια θαμμένα για πολλές δεκαετίες στις βιομηχανικές περιοχές της χώρας.
Τα πιο επικίνδυνα τοξικά απόβλητα είναι: ο αμίαντος, οι αρσενικούχες λάσπες, λάσπες με μόλυβδο, βαρέα μέταλλα, PCB (κλοφέν), διοξίνες από καμένα ορυκτέλαια, πεντοξείδιο του Βαναδίου, λάσπες με πετρελαιοειδή , λάσπες από ελαιουργεία, χλωροφθορουδρογονάνθρακες από απόβλητα ψυκτικών ουσιών. κ.α.
Είναι καιρός η χώρα μας να διαχειριστεί σωστά τα τοξικά απόβλητα που παράγουν οι μεγάλες βιομηχανίες, να ορίσει χώρους για τη διάθεση τους, να λύσει το πρόβλημα των 600.000 τόνων τοξικών αποβλήτων που για πολλά χρόνια είναι θαμμένα στις βιομηχανικές περιοχές, καθώς επίσης να κλείσουν οι 2000 και πλέον παράνομες χωματερές που βρίσκονται στην επικράτειά της.

2008-06-26T03:03:00.000-07:00

2008-05-24T04:56:00.000-07:00

ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΣ: ΕΝΑΣ ΥΓΡΟΤΟΠΟΣ ΕΚΠΕΜΠΕΙ S.O.S του Γρηγόρη Τσούνη

2008-05-24T04:18:00.000-07:00

http://www.scribd.com/doc/3085367/Y-A

2008-05-17T12:36:00.000-07:00

ΥΓΡΟΤΟΠΟΙ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ Γρηγόρη Τσούνη

2008-05-17T12:26:00.000-07:00

http://www.scribd.com/doc/3005350/-

2008-05-11T09:28:00.000-07:00

2008-05-11T09:27:00.000-07:00

ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ: ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

2008-05-11T09:03:00.000-07:00

Αφιερωμένο εξαιρετικά στο ΥΠΕΧΩΔΕ ( Υπουργείο "Πράσινης" Ενέργειας, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων )
Γιατί:

Η πυρηνική ενέργεια είναι ασύμφορη οικονομικά.
Δεν είναι ανανεώσιμη ενέργεια, γιατί υπάρχει εξάρτιση από το Ουράνιο ( διάσπαση του ουρανίου ). Σήμερα οι 443 πυρηνικοί αντιδραστήρες παράγουν λιγότερο από το 4% της παγκόσμιας ενέργειας
Μεγάλο το πρόβλημα των ραδιενεργών αποβλήτων. Σίγουρες τεχνικές λύσεις δεν υπάρχουν γι' αυτά.
Οι παλιοί αντιδραστήρες παρουσιάζουν τεράστια προβλήματα. Μετά το ατύχημα του Τσερνομπίλ όπως είναι γνωστό πέθαναν περίπου 500 χιλιάδες άτομα
Στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου εγκαταλείπουν τα πυρηνικά εργοστάσια και στρέφονται στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Μικρό το κέρδος του πλανήτη από τη μειωμένη εκπομπή CO2
Πολύ μεγάλος χρόνος για την κατασκευή τους.
Δυσκολία για την επιλογή των χώρων κατασκευής τους.
Η πυρηνική ενέργεια μολύνει το περιβάλλον και καταστρέφει τη φύση.
Καταστροφική για την υγεία.

Όλοι πρέπει να γνωρίζουμε ότι η λύση για τα ενεργειακά προβλήματα μας είναι ο αντιδραστήρας του πλανήτη μας: Ο ΉΛΙΟΣ, μαζί με την αιολική και τη γεωθερμική ενέργεια.

FALL-OUT ( ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΟΣ ΒΡΟΧΗ )

2008-05-11T08:45:00.000-07:00

Η δύναμη της έκρηξης και η αύξηση της θερμοκρασίας που συνοδεύουν τη διαφυγή
ραδιενέργειας από κάποιον πυρηνικό αντιδραστήρα ή πυρηνική δοκιμή,
μεταμορφώνουν τα ραδιενεργά στοιχεία σε αέρια και σε στερεά μόρια, τα οποία
εκτοξεύονται σε μεγάλο ύψος μέσα στην ατμόσφαιρα. Αυτά κάνουν αρκετές φορές το γύρο της γης πριν να πέσουν σε κάποιο σημείο της.
Τα πιο επικίνδυνα ραδιενεργά στοιχεία που αποτελούν το fall-out είναι το καίσιο 137, το στρόντιο 90 και το ιώδιο 131. Το στρόντιο 90 έχει μέσο όρο ζωής 30 χρόνια.
Όταν μπει στον οργανισμό, αποβάλλεται με αργό ρυθμό. Έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με το ασβέστιο, το οποίο μπορεί να αντικαταστήσει. Συσσωρεύεται
στα δόντια και στο σκελετό. Το στρόντιο αφήνει στο περιβάλλον ακτίνες-β, οι οποίες προκαλούν λευχαιμία, καρκίνο των οστών και θάνατο. Το ιώδιο 131 μαζεύεται στο θυρεοειδή αδένα και προκαλεί αλλοιώσεις στο μεταβολισμό. Τα χρόνια μετά το ατύχημα του Τσερνομπίλ, κατά χιλιάδες οι Ελληνίδες και οι Έλληνες,
αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας από τις αλλοιώσεις του θυρεοειδούς.

2008-04-13T04:52:00.000-07:00

ΕΝΤΟΜΑ ΚΑΙ ΕΝΤΟΜΟΚΤΟΝΑ

2008-04-13T03:06:00.000-07:00

Ο κόσμος των εντόμων είναι ο πρώτος σε αριθμό μέσα στο ζωικό βασίλειο.
Σήμερα γνωρίζουμε πάνω από 1.000.000 είδη. Εμφανίστηκαν στη γη πριν από
350-400 εκατομμύρια χρόνια και κατόρθωσαν να κατακτήσουν και τους πιο παράξενους βιότοπους.
Βοηθούν τα φυτά στην ανάπτυξη τους και την αναπαραγωγή τους, πράγμα που
μαρτυρεί τη μεγάλη σπουδαιότητα αυτών των ζώων στη γεωργική οικονομία . Το
ο,1% των εντόμων, που αποτελεί ένα μεγάλο αριθμό, έχει καταστρεπτικές συνέπειες για τη γεωργία. Επίσης πολλά απ' αυτά μεταδίδουν στον άνθρωπο και στα
ζώα αρκετές αρρώστιες. Η μύγα κατηγορείται ότι μεταδίδει πάνω από 65 ασθένειες
μεταξύ των οποίων είναι ο τύφος, η χολέρα, η φυματίωση, η λέπρα, η πολιομυελίτιδα Το κουνούπι είναι φορέας της ελονοσίας και του κίτρινου πυρετού,
και μεταφέρει πάνω από 150 είδη ιών που προκαλούν επιδημίες όπως η εγκεφαλίτιδα.
Οι καταστροφές που προκαλούν κάθε χρόνο στη γεωργία είναι πολύ μεγάλες, γύρω
στα 6% της παγκόσμιας παραγωγής. Αυτά τα τρόφιμα που κάθε χρόνο
καταστρέφονται από τα έντομα θα μπορούσαν να ανακουφίσουν την πείνα 130
εκατομμυρίων ανθρώπων περίπου.
Ο άνθρωπος, μπροστά στις καταστροφές που προκαλούσαν τα έντομα στη γεωργία ,
στην υγεία των ανθρώπων και των ζώων, έπρεπε να βοηθήσει τη Φύση.
Έτσι, το 1874 αρχίζει η ιστορία των εντομοκτόνων με την ανακάλυψη από τον
D. O. Zeidler του Cesarol. Το Cesarol δεν χρησιμοποιήθηκε μέχρι το 1939, κατά τη
διάρκεια όμως του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ο Dr. Muller, κάνοντας
πειράματα με το Cesarol, κατάλαβε ότι μπορούσε να καταπολεμήσει τα έντομα που
μετέδιδαν διάφορες ασθένειες στους στρατιώτες.
Έτσι, μετά τον πόλεμο άρχισε να χρησιμοποιείται το Cesarol, που σαν βάση του είχε
το γνωστό σε όλους μας DDT σε υπερβολικές δόσεις.
Η αλήθεια είναι ότι για αρκετό διάστημα τα εντομοκτόνα βοήθησαν την
ανθρωπότητα στη γεωργία και στην καταπολέμηση διαφόρων ασθενειών, όπως η
ελονοσία και ο τύφος.
Η υπερβολική και ανεξέλεγκτη όμως χρήση είχε σαν αποτέλεσμα την εξαφάνιση ή τη
μείωση χρήσιμων εντόμων, με αποτέλεσμα να εμφανισθούν καινούργια προβλήματα. Σε άλλα όμως έντομα είχαμε φυσική επιλογή, με αποτέλεσμα να
δημιουργηθούν ράτσες που έφεραν αντίσταση και οι μεγάλες ποσότητες των εντομοκτόνων δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα πλέον επάνω τους.
Ακόμη πιο άσχημο είναι το γεγονός ότι στους ιστούς των ζώων που έφαγαν έντομα ή
φυτά ραντισμένα με DDT άρχισαν να βρίσκονται ίχνη του φαρμάκου. Επίσης,
βρέθηκε DDT στο γάλα των αγελάδων, μα και στο ανθρώπινο ακόμη, σε ικανή ποσότητα ώστε να επιφέρει παθολογικές καταστάσεις.
Οι ερευνητές του Αντικαρκινικού Κέντρου των ΗΠΑ βρήκαν ότι τα εντομοκτόνα
μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο στο συκώτι και στα πνευμόνια.
Μέχρι το 1967 υπήρχαν στα νερά του πλανήτη μας πάνω από 450 εκατομμύρια κιλά
εντομοκτόνων. Όλα τα δηλητήρια που ρίχνουμε στο έδαφος και στην ατμόσφαιρα
καταλήγουν στα ποτάμια, στις λίμνες, στους ωκεανούς. Όταν το DDT φθάνει στη
λίμνη ή στη θάλασσα, το πρώτο αρνητικό αποτέλεσμα είναι ότι εμποδίζει τη φωτοσύνθεση στα φύκια. Η φωτοσύνθεση ελευθερώνει οξυγόνο, αλλά όταν εμποδίζεται αυτό το φαινόμενο, τα φύκια αντικαθιστούν το οξυγόνο με το
διοξείδιο του άνθρακα, με αποτέλεσμα να προκαλείται ο θάνατος στους υποβρύχιους οργανισμούς.
Σιγά σιγά το DDT μπήκε στην τροφική αλυσίδα, με αποτέλεσμα να εξαφανισθούν πολλά είδη ψαριών και θαλασσίων πουλιών. Πολλά πουλιά κινδύνεψαν να εξαφανισθούν, γιατί το DDT προκάλεσε αλλοιώσεις και ζημιές στις ορμόνες που
παράγουν το ασβέστιο, με αποτέλεσμα τα αυγά να είναι χωρίς σκληρό κέλυφος και το έμβρυο να μην μπορεί να αναπτυχθεί.
Η Αμερικανίδα Βιολόγος - Συγγραφέας του βιβλίου "Silent Spring", παίρνει το
παράδειγμα της από την Ελληνική Μυθολογία προκειμένου να αναφερθεί στα
διασυστηματικά εντομοκτόνα που δηλητηριάζουν όλο το πλήθος των ζωντανών οργανισμών.
" Η μάγισσα Μήδεια, όταν έχασε το σύζυγό της Ιάσωνα από κάποια άλλη γυναίκα τότε χάρισε στην αντίζηλο της ένα φόρεμα με μαγικές δυνάμεις. Αυτή όταν το φόρεσε πέθανε μέσα στους φριχτούς πόνους"
Έτσι λοιπόν σήμερα και τα χημικά προϊόντα που χρησιμοποιεί ο άνθρωπος στη γεωργία έχουν μεγάλες "δυνατότητες" και είναι δηλητήρια σαν το "φόρεμα της Μήδειας".
Τα λόγια του μεγάλου ιατρού-φιλοσόφου Albert Schweitzer μας έρχονται στο νου:
"Ο άνθρωπος σπάνια καταλαβαίνει τη διαβολική πλευρά των ανακαλύψεων του.
Έχασε την ικανότητα να προβλέπει και να προλαμβάνει. Γι' αυτό θα καταστρέψει τη Γη"!!!
Το γνωστό σε όλους μας DDT έχει από το 1972 απαγορευθεί από την Ελλάδα.
Προκαλεί βλάβες στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα, και καρκίνο. Παρ' ότι έχει
απαγορευθεί βρίσκεται ακόμη στο έδαφος γιατι παρουσιάζει μεγάλη χρονική παραμονή .

2008-03-10T05:22:00.000-07:00

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

2008-03-10T03:37:00.000-07:00

Σύμφωνα με την εξίσωση του Einstein E=m.c εις την δευτέρα, το ολικό ποσό της
ενέργειας (Ε) που περικλείεται σε μια μάζα (m) είναι ίσο με τη μάζα
πολλαπλασιαζόμενη επί το τετράγωνο της ταχύτητας του φωτός (c).Στην παραπάνω
εξίσωση , η Ε είναι ο αριθμός των έργιων, εφόσον η m εκφράζεται σε γραμμάρια και
η c σε εκατοστά του μέτρου ανα δευτερόλεπτο.
Π.χ. ένα γραμμάριο οποιασδήποτε ουσίας, αν μετατρεπόταν ολοκληρωτικά σε
ενέργεια ( παίρνοντας την ταχύτητα του φωτός στη στρογγυλεμένη τιμή των
30.000.000.000 εκατοστομέτρων ανά δευτερόλεπτο) θα έδινε:
Ε=1 χ 30.000.000.000 χ 30.000.000.000 έργια ή 900 πεντάκις εκατομμύρια έργια,
που ισοδυναμούν με 25 εκατομμύρια κιλοβατώρες.
Αυτή η εξίσωση δείχνει ότι η μετατροπή ακόμα και μικρών ποσοτήτων ύλης μπορεί
να δώσει μεγάλη ποσότητα ενέργειας, όπως π.χ. σε μια ατομική έκρηξη ή σε έναν
πυρηνικό αντιδραστήρα.
Εκτός από την πυρηνική ενέργεια, υπάρχουν κι άλλες μορφές ενέργειας που ο
άνθρωπος θα μπορούσε να εκμεταλλευθεί. Γνωρίζουμε ότι η γη δέχεται ηλιακή
ενέργεια, που αντιστοιχεί με την παραγωγή 70.000.000 πυρηνικών εργοστασίων.
Επίσης, ξέρουμε ότι τα 2/3 αυτής της ενέργειας << πέφτουν>> στους ωκεανούς. Το
πρόβλημα φυσικά είναι πώς θα μπορέσουμε να τη συλλέξουμε.
Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι απ' αυτόν το βαθύ ενεργειακό πλούτο δεν είμαστε
ικανοί να χρησιμοποιήσουμε ούτε το 1 ή 2%, που σημαίνει ότι η <<προχωρημένη>>
τεχνολογία μας σ' αυτή την περίπτωση δεν αξίζει τίποτα. Υπάρχουν άλλες πηγές
ενέργειας που θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε, όπως ο αέρας, που είναι κι
αυτός ηλιακή ενέργεια μεταμορφωμένη από τους ωκεανούς. Δεν γνωρίζουμε πόση
ενέργεια θα μπορούσαμε να αποκτήσουμε με τη βοήθεια των θαλάσσιων ανέμων
και θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι δεν ξέρουμε ακόμη και να την εκμεταλλευτούμε.
Η κατάσταση είναι καλύτερη σε ό,τι έχει σχέση με την ενέργεια που παράγεται από
τη διαφορά της θερμοκρασίας μεταξύ των νερών της επιφάνειας και του βυθού. Απ'
αυτή την πηγή θα μπορούσαμε να αντλήσουμε ενέργεια που αντιστοιχεί σε 1.000 ή
2.000 πυρηνικά εργοστάσια και ήδη γίνονται σχετικά πειράματα προς αυτή την
κατεύθυνση. Άφθονη και καθαρή ενέργεια ελευθερώνεται εκεί που τα μεγάλα
ποτάμια συναντούν τη θάλασσα ( Μισισιπής, Νείλος, Αμαζόνιος ). Από τη διαφορά
αλατότητας θα μπορούσε να παραχθεί ενέργεια που θα αντιστοιχούσε με 1.000 φράγματα σαν εκείνα του Ασουάν. Επίσης υπάρχουν κι άλλες πηγές ενέργειας που
δεν παύουν να έχουν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον , όπως η γεωθερμία, τα κύματα και
τα θαλάσσια ρεύματα, η δημιουργία βιοαερίου από τα σκουπίδια μας κ. α.
Οι ωκεανοί και οι θάλασσες είναι εκεί και << περιμένουν >> να μας βοηθήσουν, φθάνει να μπορέσουμε γρήγορα - πριν να είναι πολύ αργά για το ανθρώπινο είδος -
να επωφεληθούμε.
Στη χώρα μας τελευταία σκέφτονται να μας πνίξουν στους καπνούς του λιθάνθρακα.
Τα "έξυπνα" μυαλά που ασχολούνται με την ενεργειακή πολιτική στη χώρα μας
σκέφτονται να μας φέρουν ότι πετούν οι άλλοι.
Ο λιθάνθρακας είναι ένα στερεό καύσιμο κακής ποιότητας όπως και ο λιγνίτης.
Θα δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα σε όποιες περιοχές θα τον επιβάλλουν. Θα
επιβαρυνθούν με σημαντικές ποσότητες αιωρουμένων σωματιδίων και οξειδίων αζώτου, με μεγάλες ποσότητες στερεών αποβλήτων ενω από την καύση του λιθάνθρακα θα εκλύονται υπερβολικά πολλές ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα,
αερίου που ευθύνεται κυρίως για το φαινόμενο του θερμοκηπίου και τις κλιματικές αλλαγές.
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ
CO2: ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

2008-03-02T00:32:00.000-08:00

2008-02-25T09:57:00.000-08:00

2008-02-17T09:41:00.000-08:00

2008-02-17T09:34:00.000-08:00

BIRDWATCHING: ΣΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΠΟΥΛΙΩΝ

2008-02-17T08:16:00.000-08:00

Τα πουλιά από πολύ παλιά τράβηξαν την προσοχή του ανθρώπου κι αυτό οφείλεται στο
γεγονός ότι ζούν σ' έναν κόσμο ήχων και χρωμάτων που μοιάζει πολύ με το δικό μας. Εκείνο
όμως που μάγεψε και μαγεύει ακόμη τους ανθρώπους είναι η ικανότητα της πτήσης.
Οι ρίζες της παρατήρησης των πουλιών, γνωστή διεθνώς στ' αγγλικά ως Bird-watching, είναι
παλιές όσο κι ο άνθρωπος.
Σήμερα όμως το θέμα έχει πάρει διάφορες διαστάσεις και στην Ευρώπη έγινε ενα μαζικό
μορφωτικό φαινόμενο.
Bird-watching σημαίνει παρατηρώ τ' άγρια πουλιά μέσα στο φυσικό τους περιβάλλον.
Το birdwatching είναι ένα σπόρ στη φύση, για τη φύση. Ένα σπόρ για τα παιδιά αλλά και για
τους ενήλικες.
Η σημασία του είναι κοινωνική και πολιτιστική και έχει πολύ μεγάλη αξία για την επιστήμη
και για την προστασία της φύσης.
Η επαφή με την άγρια φύση μας κάνει να ζούμε πολλές συγκινήσεις και τα πουλιά είναι το
μέσο για να πλησιάσουμε την άγρια διάστασή της.
Είναι γνωστό ότι πάνω στον πλανήτη μας υπάρχουν πάνω από 9.000 είδη πουλιών. Στη
χώρα μας έχουν παρατηρηθεί πάνω από 430 είδη κι απ' αυτά φωλιάζουν τα 260. Είναι
εύκολο να τα παρατηρήσει κανείς κατά τη διάρκεια όλου του χρόνου, γιατι κινούνται πολύ,
σε αντίθεση με τις άλλες τάξεις των ζώων και ειδικά με τα θηλαστικά.
Τα πουλιά τα χαρακτηρίζει μια σύνθετη βιολογία και έχουν διάφορους τρόπους συμπεριφοράς
,συνήθειες ζωής και οικολογικές σχέσεις.
Η κομψότητα των σχημάτων τους, τα χρώματά τους και οι ήχοι τους τράβαγαν ανέκαθεν το
ανθρώπινο ενδιαφέρον.
Το 1889, στην Αγγλία ιδρύθηκε η RSPB ( Εταιρεία για την Προστασία των Πουλιών ) από μια
ομάδα ανθρώπων που είχαν σαν σκοπό τους να προστατέψουν τα πουλιά, γιατί στην εποχή
εκείνη τα σκότωναν ομαδικά και χρησιμοποιούσαν τα πολύχρωμα φτερά τους για να
διακοσμούν τα καπέλα τους οι κυρίες.
Έτσι, απ' αυτή την ομάδα μπορούμε να πούμε ότι γεννήθηκε το 1889 το μοντέρνο birdwatching
Σήμερα, αυτός ο οργανισμός έχει πάνω από 800 χιλιάδες μέλη, διαχειρίζεται πάνω από 100
περιοχές για την προστασία και την παρατήρηση των πουλιών και εργάζεται πάρα πολύ
σκληρά για να περάσουν τα μηνύματα προστασίας, όχι μόνο στην Αγγλία αλλά σε όλη την
Ευρώπη.
Το φαινόμενο Bird-watching άρχισε να εμφανίζεται στην Ελλάδα γύρω στα 1980. Σήμερα
υπάρχουν περίπου 1000 bird-watchers, που ενδιαφέρονται για την προστασία των πουλιών,
σε αντίθεση με τα 300.000 τουφέκια που βιάζουν αλόγιστα την ελληνική φύση.
Η Ελλάδα, από ορνιθολογική άποψη, είναι πολύ σημαντική όχι μόνο σε μεσογειακό αλλά και
σε ευρωπαϊκό επίπεδο, γιατί στη χώρα μας φωλιάζουν πολλά είδη σπάνιων πουλιών, όπως ο
Πελεκάνος, ο Θαλασσαετός, ο Βασιλαετός, ο Γυπαετός , ο Μαυρόγυπας, τα Όρνια, και
βρίσκονται σε πολύ μικρούς πληθυσμούς.
Μ' έναν πιο μεγάλο αριθμό από bird-watchers θα είχαμε πιο πολλές πληροφορίες, χρήσιμες
για την προστασία αυτών των ειδών.
Το bird-watching μπορεί να το ασκήσει κάποιος στον κήπο του, στους αγρούς, στα βουνά,
στους υγροβιότοπους. Δεν είναι πολυέξοδο σπόρ: φτάνει ένα ζευγάρι κιάλια κι ένας οδηγός
για την αναγνώριση των πουλιών.
Οι κυριότεροι κίνδυνοι που απειλούν σήμερα τα πουλιά της Ελλάδας είναι:

Η καταστροφή των οικοσυστημάτων. Οι υγρότοποι της χώρας καταστρέφονται. Αν και έχουμε επικυρώσει τη σύμβαση του RAMSAR (1974), δεν προστατεύονται ακόμη.
Κοπή φυσικών δασών, πυρκαγιές, εθνικοί δρυμοί που υπάρχουν μόνο στα χαρτιά και ούτε καν προστατεύονται γιατί δεν υπάρχουν σχέδια διαχείρισης.
Η αυξανόμενη χρήση φυτοφαρμάκων και εντομοκτόνων είναι αιτία για τη μείωση των αρπακτικών και των υδρόβιων πουλιών.
Το εντατικό κυνήγι και η ταρίχευση.
Η σύλληψη με δίχτυα, ξόβεργες και άλλες παγίδες.
Η ενόχληση κατά την περίοδο της αναπαραγωγής.
Η ανεξέλεγκτη ανάπτυξη και ο μη σωστά οργανωμένος τουρισμός.

Ήδη στη χώρα μας έχουν εξαφανισθεί πουλιά σαν την Φρανκολίνα και τη Σουλτανοπουλάδα. Επίσης, πουλιά που φώλιαζαν στην Ελλάδα, όπως ο Γερανός, η Ωτίδα και ο Ψαραετός, τώρα εμφανίζονται μόνο το χειμώνα η κατά τη διάρκεια της αποδημίας.

Αθήνα: στην οδό Μακρυγιάννη

2008-02-13T09:51:00.000-08:00

Αθήνα: στην Ερμού

2008-02-13T09:48:00.000-08:00

Κάδοι ανακύκλωσης στη Βιέννη

2008-02-13T09:45:00.001-08:00

ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ: ΜΙΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

2008-02-13T08:45:00.000-08:00

Ένα μεγάλο πρόβλημα που απειλεί σήμερα την ανθρωπότητα είναι τα απορρίματα.
Η αύξηση του πληθυσμού, το φαινόμενο της αστυφιλίας και η διαφήμιση έχουν σαν
αποτέλεσμα την αύξηση της κατανάλωσης αγαθών. Έτσι αυτοί οι παράγοντες
βοήθησαν στην κατά κεφαλήν αύξηση των απορριμμάτων.
Μέσα σ' αυτά τα απορρίματα όμως υπάρχουν και αποθέματα τα οποία θα
μπορούσαν να ανακυκλωθούν, όπως ο σίδηρος, το αλουμίνιο, ο τσίγκος, ο χαλκός, ο
μόλυβδος, το γυαλί και το χαρτί, που όπως ξέρουμε προέρχεται από τα δένδρα.
Συνήθως τα απορρίμματα αν δεν τα ανακυκλώνουν ή δεν δεν τα καίνε μέσα σε
ειδικούς φούρνους, τα θάβουν σ' ανοιχτούς χώρους έξω από τις πόλεις. Αυτό το
σύστημα προκαλεί προβλήματα υγιεινής και αισθητικής.
Η επαναφορά χρήσιμων υλικών στο φυσικό και οικονομικό κύκλο, με άμεσους
στόχους τη μικρότερη επιβάρυνση του περιβάλλοντος με απορρίμματα και την
εξοικονόμηση ενέργειας και πρώτων υλών.
Όλα σχεδόν τα απορρίμματα μπορούν να ανακυκλωθούν, φτάνει να υπάρχει
προσεκτικός σχεδιασμός, προγραμματισμός και διαχείριση σε όλα τα στάδια,
ξεκινώντας από τον ίδιο τον καταναλωτή, ο οποίος καλείται να παίξει ένα σημαντικό ρόλο.
Η διαλογή και η επαναχρησιμοποίηση αυτών των υλικών είναι μεγάλης οικονομικής
σημασίας για τον τόπο. Δυστυχώς όμως, η ανακύκλωση στη χώρα μας βρίσκεται
ακόμη σε νηπιακή ηλικία. Ελάχιστοι είναι οι δήμοι και οι κοινότητες της χώρας που
έχουν αρχίσει την ανακύκλωση.
Στην Ευρώπη, κάθε μεγάλη πόλη, αλλά και χωριά ακόμη, έχουν τα δικά τους
προγράμματα ανακύκλωσης. Ειδικοί κάδοι για τη συλλογή χαρτιού, μετάλλων και
διαφόρων ειδών γυαλιού υπάρχουν σε διάφορα σημεία. Τα υλικά που έχουν ξεχωριστεί μ' αυτό τον τρόπο μπορούν να χρησιμοποιηθούν αμέσως στη βιομηχανία.
Οι πολίτες συμμετέχουν και βοηθούν αυτά τα προγράμματα, γιατί εκεί έχουν
προηγηθεί εκστρατείες διαφώτισης και πληροφόρησης.
Το χαρτί, αν αναμιχθεί με άλλα απορρίμματα, όπως υπολείμματα τροφων,
οργανικές ουσίες, χάνει την αξία του και δεν μπορεί να ανακυκλωθεί, γι' αυτό
μπαίνει σε χωριστές σακούλες.
Τα γυάλινα μπουκάλια, για να χρησιμοποιηθούν πάλι, χρειάζονται μόνο ενα καλό
και προσεκτικό πλύσιμο πριν.
Άλλα προϊόντα, όπως το αλουμίνιο, ο χάλυβας, τα μη επιστρεφόμενα μπουκάλια, απαιτούν μια πιο σύνθετη επεξεργασία.
Παρ' όλα αυτά, συμφέρει η ανακύκλωσή τους γιατί εξοικονομούμε ενέργεια και οι
πρώτες ύλες δεν πάνε πια χαμένες.
Η ανακύκλωση μπορεί να ξεκινήσει από τις μικρές κοινωνίες, όπως είναι το
σχολείο, με τη συλλογή χαρτιού και αλουμινένιων κουτιών από αναψυκτικά.
Στη γειτονιά μας, στην πολυκατοικία μας, μπορούμε ν' αρχίσουμε να ξεχωρίζουμε το
χαρτί και το γυαλί απ' τις οργανικές ουσίες και τα υπολείμματα τροφών, και θα
πρέπει να ζητήσουμε από τον Κοινοτάρχη μας ή το Δήμαρχο ν' αρχίσει να προωθεί
πρόγραμμα ανακύκλωσης.
Η πολιτεία πρέπει να σχεδιάσει την ανακύκλωση για όλη τη χώρα και ν' αρχίσει με
προγράμματα ευαισθητοποίησης των πολιτών.
Αυτά τα προγράμματα θα πετύχουν αν εμείς, σαν καταναλωτές, σταθούμε
υπεύθυνοι μπροστά στη νέα κατάσταση.
Θα πρέπει σαν πολίτες να πιέζουμε για τη δημιουργία μονάδων ανακύκλωσης και
να υποστηρίζουμε στην αγορά τα ανακυκλωμένα προϊόντα.

2008-02-10T09:57:00.000-08:00

Νερό: Πηγή ζωής

2008-02-10T08:27:00.000-08:00

Το νερό (H2O) είναι ένα από τα βασικά στοιχεία για τη ζωή. Αποτελεί τον πρωταρχικό
παράγοντα του κυτταρικού πρωτοπλάσματος, καθώς επίσης και τα 2/3 του ανθρώπινου
οργανισμού. Η Παλαιά Διαθήκη ( Έξοδος 7, 14-25 ) μας μιλάει για μια μεταμόρφωση στα νερά
του Νείλου σε αίμα. Σ' αυτή την περίπτωση, ίσως αυτό το φαινόμενο της μόλυνσης να είχε
γίνει από μικροσκοπικά φύκια.
Το νερό αντιματωπίζει κινδύνους από δύο μέτωπα: από την κατανάλωση και τη μόλυνση.
Κάθε άτομο στη σημερινή καταναλωτική κοινωνία χρησιμοποιεί κατά μέσο όρο 200-300
λίτρα νερό την ημέρα. Η γεωργία και η βιομηχανία χρησιμοποιούν αυτό το κεφάλαιο με πολύ
μεγάλους ρυθμούς. Ένα χαρτοποιείο, για παράδειγμα, χρησιμοποιεί τόσο νερό όσο και μιά
πόλη από 50.000 κατοίκους. Για την παραγωγή ενός κιλού σιταριού χρειάζονται 1.500 λίτρα
νερό, για ένα κιλό καλαμπόκι χρειάζονται 1.000, ενώ για ένα κιλό βαμβάκι χρειάζονται
10.000 λίτρα.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς που έγιναν, ο όγκος του νερού που υπάρχει στη διάθεσή μας
σ' ολόκληρο τον πλανήτη είναι 24 εκατομμύρια κυβικά χιλιόμετρα. Αν συνεχίζουμε να το
χρησιμοποιούμε όμως μ' αυτόν το ρυθμό, πολύ γρήγορα τα πράγματα θα γίνουν δύσκολα.
Όσο μεγαλώνουν οι καθημερινές μας ανάγκες, τόσο γίνονται ακατάλληλα τα νερά γύρω
μας από τη μόλυνση. Τα νερά μολύνονται από τις βιομηχανίες, τα απόνερα των σπιτιών, τους
υδρογονάνθρακες, τις οργανικές ουσίες, τα εντομοκτόνα, το χρώμα, τον υδράργυρο,
το μόλυβδο και τα απορρυπαντικά.
Απ' ότι γνωρίζουμε, δεν υπάρχει άλλο ουράνιο σώμα στο σύμπαν που να έχει νερό στην
επιφάνεια του. Το 60% του βάρους του ανθρώπου και μέχρι το 95% του βάρους των φυτών
αποτελείται από νερό. Θάλασσες και ωκεανοί καλύπτουν το 72% της επιφάνειας της σφαίρας.
Απ' αυτή την έκταση το 97% αποτελείται από αλμυρό νερό και μόνο το 2% αποτελείται από
το γλυκό νερό των ποταμών, των λιμνών και του υδροφόρου ορίζοντα, το 1% βρίσκεται υπό
μορφή χιονιού και πάγου, ενώ το 0.002% το βρίσκουμε υπό μορφή υδρατμών στα σύννεφα και
στην υγρασία.
Όλο το νερό που υπάρχει σήμερα πάνω στη γη έχει την ίδια προέλευση και οι ωκεανοί
αποτελούν το απόθεμα. Το νερό είναι κατανεμημένο κατά τρόπο άνισο πάνω στην επιφάνεια
της γης.
Για την παραγωγή ενός κιλού σιταριού χρειάζονται ως 1.500 λίτρα νερό. Για 1 κιλό κρέας
χρειάζονται 25-30 τόνοι νερό.
Σήμερα η τεχνολογία κάνει πολύ μεγάλη χρήση νερού. Για την επεξεργασία 1 τόνου
πετρελαίου χρειάζονται 18 - 20 τόνοι νερό. Επίσης, για την παραγωγή ενός τόνου ατσαλιού
χρειάζονται 100 τόνοι νερό.

Ο Δωδεκάλογος του Νερού ( Συμβούλιο της Ευρώπης 1968 )

Δεν υπάρχει ζωή χωρίς νερό. Το νερό είναι ένας θησαυρός απαραίτητος για κάθε ανθρώπινη δράση.
Τα γλυκά νερά δεν είναι ανεξάντλητα. Είναι απόλυτη ανάγκη να φροντίζουμε για τη διατήρησή τους, τον έλεγχο τους και, όπου είναι δυνατό, την αύξησή τους.
Η ρύπανση του νερού είναι σήμερα καταστρεπτική για τον άνθρωπο και για όλους τους άλλους οργανισμούς που εξαρτώνται από αυτό.
Η ποιότητα του νερού πρέπει να διατηρείται σε επίπεδα κατάλληλα για τη χρήση για την οποία προορίζεται και ιδιαίτερα να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της δημόσιας υγείας.
Βρόμικα νερά δεν πρέπει να χύνονται σε ρέματα, ποτάμια και λίμνες, που μπορούν να προσφέρουν νερό για κοινή χρήση.
Η διατήρηση επαρκούς φυτικούς κάλυψης, κατά προτίμηση δασική, είναι απαραίτητη για τη διατήρηση των υδάτινων πόρων.
Οι υδάτινοι πόροι είναι κοινό αγαθό και πρέπει να προστατεύονται από την κερδοσκοπία.
Η σωστή διαχείρηση των υδάτινων πόρων πρέπει να σχεδιάζεται από αρμόδιες αρχές.
Η διατήρηση των υδάτινων πόρων απαιτεί εντατική επιστημονική έρευνα, εκπαίδευση ειδικών και υπηρεσίες δημόσιας πληροφόρησης.
Το νερό αποτελεί κοινή κληρονομιά, οι αξίες της οποίας πρέπει να αναγνωρίζονται από όλους. Όλοι έχουν καθήκον να χρησιμοποιούν το νερό προσεκτικά και οικονομικά.
Η διαχείρηση των υδάτινων πόρων πρέπει να βασίζεται μάλλον στα φυσικά τους κοιτάσματα παρά σε πολιτικά και διοικητικά όρια.
Το νερό δεν γνωρίζει σύνορα και σαν κοινός πόρος απαιτεί διεθνή συνεργασία.

Κάθε χρόνο, με την ηλιακή ενέργεια εξατμίζονται περίπου 400χ10 εις την δωδεκάτην κυβικά μέτρα νερό, που ξαναπέφτουν τα 3/4 στη θάλασσα και το 1/4 στις ηπείρους. Από το 100χ10 εις την δωδεκάτην κυβικά μέτρα νερό που πέφτουν στις ηπείρους μόνο τα 65 εξατμίζονται, τα υπόλοιπα 35 είναι η ετήσια παγκόσμια ροή των ποταμών.

2008-01-31T04:50:00.000-08:00

ΑΚΟΥΣΤΙΚΗ ΜΟΛΥΝΣΗ

2008-01-31T03:41:00.000-08:00

Μιλώντας για ακουστική μόλυνση ή θόρυβο, εννοούμε όλες τις διαταραχές που οι
δυνατοί θόρυβοι μπορούν να προκαλέσουν στον άνθρωπο.
Όλοι μας ξέρουμε ότι ο ήχος είναι ένα από τα σπουδαιότερα στοιχεία που ενώνουν
τον άνθρωπο με το περιβάλλον στο οποίο ζεί. Με αυτόν συνεννοείται με τους γύρω
του, διασκεδάζει, απολαμβάνει ένα κομμάτι κλασικής μουσικής, ακούει το
κελάηδημα των πουλιών.
Η ένταση του ήχου μετράται σε Decibel (db). Η λογαριθμική σκάλα του Decibel
αρχίζει από το 0 και φθάνει το 140 - 160 db.
Για να δώσω μια ιδέα της έντασης του θορύβου, φθάνει να σκεφθούμε ένα ήσυχο
σπίτι: αυτό θα έχει ένταση θορύβου περίπου 30-40 db, ενώ σ' ένα δρόμο με πολλή
κίνηση η ένταση θορύβου φθάνει τα 70-90 db και εκεί που δουλεύει το κομπρεσέρ, η ένταση θορύβου φθάνει τα 130 db. Οι άνθρωποι που είναι γείτονες των
αεροδρομίων υποφέρουν πραγματικά, γιατί όταν απογειώνεται ένα jet η ένταση του
θορύβου φθάνει τα 150 db. Πάνω από τα 130 db αρχίζει ο πόνος για τον άνθρωπο.
Κατά τη γνώμη των γιατρών, ο άνθρωπος κατά τη διάρκεια της οχτάωρης εργασίας
του μπορεί να υποφέρει μια ένταση θορύβου γύρω στα 87 db.
Οι νεαροί που αγαπούν σήμερα τη μουσική ρόκ ακούν λιγότερο από εκείνους που
ακούν την κλασική μουσική. Ο μέσος Αμερικανός ηλικίας 25 χρονών ακούει
λιγότερο από έναν Αιθίοπα εβδομηντάρη. Ο άνθρωπος για να προφυλαχθεί από
τους καθημερινούς θορύβους γίνεται κουφός. Τα τελευταία χρόνια αυξάνεται
συνέχεια η ένταση του θορύβου στην πόλη, εξαιτίας της κυκλοφορίας πολλών
αυτοκινήτων, πλανόδιων πωλητών, από τα ράδια, τις τηλεοράσεις, τις
στερεοφωνικές εγκαταστάσεις.
Ο θόρυβος, εκτός του ότι κουράζει, μας κάνει να είμαστε και πιο επιθετικοί.
Επηρεάζει τα επινεφρίδια και γίνεται έκκριση αδρεναλίνης, με αποτέλεσμα οι μύς
και οι αισθήσεις να βρίσκονται σε κατάσταση συνεχούς έντασης. Το νευρικό σύστημα βρίσκεται συνέχεια κάτω από ένα συνεχές στρές: ο θόρυβος προκαλεί
νευρικότητα, αϋπνία. Με λίγα λόγια, προκαλεί ψυχική ανισσοροπία. Ο θόρυβος
επιδρά αρνητικά και στην εργασία: είναι αιτία πολλές φορές να γίνονται σοβαρά
λάθη και πολλά ατυχήματα.
Το θόρυβο πάντα τον θεωρούσαμε ένα δευτερεύον πρόβλημα. Άν όμως θέλουμε να
κάνουμε τις πόλεις πιο ανθρώπινες, πρέπει ο νόμος να γίνει πιο αυστηρός μ'
αυτούς που προκαλούν θορύβους και διαταράσσουν την υγεία μας. Στις αστικές
περιοχές, κατά μήκος των δρόμων πρέπει να φυτευθούν δένδρα και πράσινο γιατί, εκτός του ότι καθαρίζουν τον αέρα, απορροφούν και τους θορύβους, όπως
απέδειξε ο Robinette το 1969.
Ο Dr Vern O. Knudsen ( Πρόεδρος της Ακουστικής Εταιρίας της Αμερικής ) έλεγε:
<< Μισώ το θόρυβο, είναι μία ανθρώπινη μάστιγα, είναι ο όλεθρος της ύπαρξής μας>>.

2008-01-20T10:33:00.000-08:00

2008-01-20T10:31:00.000-08:00

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ - ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΚΡΗΞΗ

2008-01-20T09:33:00.000-08:00

Εκατό χιλιάδες χρόνια πριν από τη γέννηση του Χριστού ο πληθυσμός της Γης ήταν
60.000 άτομα.
Στα δέκα χιλιάδες χρόνια πριν τη γέννηση του Χριστού ήταν 8.000.000 άνθρωποι.
Στα χίλια πεντακόσια ( 1500 π.Χ. ) οι άνθρωποι πάνω στον πλανήτη ανέρχονταν στα Ογδόντα εκατομμύρια.
Το 1 μ.Χ. ο πληθυσμός έφθασε τα 160 εκατ. άτομα. Το 1000 μ.Χ. ο πληθυσμός έφθασε τα 254.000.000, το 1500 μ.Χ. τα 459.000.000, το 1750 μ.Χ. τα 770.000.000,
το 1850 το 1.222.000.000, το 1900 μ.Χ., ήταν 1.522.000.000, το 1950 μ.Χ. ήταν 2.480.000.000, το 1975 μ.Χ. ο πληθυσμός έφθασε αισίως τα 4.075.000.000, το 2000 μ.Χ. τα 5.849.000.000 και σήμερα 20.1.2008 που γράφεται αυτό το κομμάτι είμαστε
σύμφωνα με την WORLD CENSUS POPULATION 6.645.229.999 άτομα.
Κάθε δευτερόλεπτο πάνω στον Πλανήτη Γη, κάνουν την εμφάνιση τους ( γεννιούνται ) 4,1 παιδιά ( στατιστική είναι αυτή ! ) και φεύγουν ( πεθαίνουν ) 1,8 άτομα. Οι κάτοικοι της γης αυξάνονται περίπου σε 2,3 άτομα το δευτερόλεπτο, 141 άτομα το λεπτό, 8.000 την ώρα, 202 χιλιάδες άτομα την ημέρα και σχεδόν 74.000.000 άτομα το χρόνο.
Στο παρελθόν, για χιλιάδες χρόνια, υπήρχε ισορροπία μεταξύ γεννήσεων και θανάτων, εξαιτίας των πολέμων, των επιδημιών και της μεγάλης πείνας από την έλλειψη αγαθών.
Σήμερα, με την πρόοδο της ιατρικής και των άλλων επιστημών, της γεωργίας και, τέλος, με τη Βιομηχανική Επανάσταση, δεν υπάρχει πλέον ισορροπία μεταξύ γεννήσεων και θανάτων, με αποτέλεσμα την υπερβολική αύξηση του πληθυσμού πάνω στον πλανήτη Γη.
Την εποχή του Λουδοβίκου XIV, ο άνθρωπος ζούσε 30 - 40 χρόνια, ενώ στον αιώνα μας, και ειδικά στις αναπτυγμένες χώρες, ο μέσος όρος ηλικίας φτάνει τα 70 χρόνια.
Με τη μεγάλη εξάπλωση της γεωργίας, αυξήθηκαν οι δυνατότητες διατροφής. Επίσης, η Βιομηχανική Επανάσταση, που έγινε το 1769 με την ανακάλυψη της ατμομηχανής, έδωσε τη δυνατότητα να υπάρξει μεγάλη τεχνολογική πρόοδος, που είχε σαν αποτέλεσμα την καλυτέρευση των συνθηκών ζωής και την αύξηση του πληθυσμού της Γης.
Γύρω απ' τις βιομηχανίες σιγά σιγά δημιουργήθηκαν οι πρώτες κοινότητες των ανθρώπων. Έτσι, αμέσως άρχισαν και τα μεγάλα οικολογικά προβλήματα από τη μόλυνση του αέρα και του νερού.
Η καλυτέρευση των συνθηκών ζωής δεν υπήρξε ομοιόμορφη σε όλα τα κοινωνικά στρώματα ή σε όλους τους λαούς.
Τη χρονική περίοδο 1970 - 80, η έλλειψη τροφής ήταν η αιτία για το θάνατο 10 - 20 εκ. ανθρώπων κάθε χρόνο.
Σήμερα έχουμε επίσης το λυπηρό φαινόμενο το 1/4 του παγκόσμιου πληθυσμού να έχει πληθώρα αγαθών ( υπερτρέφεται ), ενώ τα 3/4 του πληθυσμού να υποσιτίζονται.
Το 1910, κάθε λεπτό γεννιόνταν 18 μωρά, από τα οποία τα μισά στις ανεπτυγμένες χώρες. Υπολογίζεται ότι το 2030, κάθε 60 δευτερόλεπτα θα έρχονται στο φως 380 μωρά, απ' τα οποία τα 29 στις ανεπτυγμένες χώρες.
Σύμφωνα με προβλέψεις του ΟΗΕ τα επόμενα 300 χρόνια ο πληθυσμός της Γης θα φθάσει τα 9 δισεκ. άτομα.

2008-01-02T03:58:00.000-08:00

ΕΔΑΦΟΣ: ΕΝΑ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΑΓΑΘΟ

2008-01-02T02:41:00.000-08:00

Τον Οκτώβριο του 2008 θα γίνει στη Βαρκελώνη η σύνοδος για την προστασία του εδάφους.

Το έδαφος είναι η ανώτατη στρώση της γης, που έχει το χαρακτηριστικό να βρίσκεται σε ένα

συνεχή μετασχηματισμό και να είναι γεμάτη από ορισμένες οργανικές ουσίες. Η κοινή

ονομασία του εδάφους είναι το φυτόχωμα. Το έδαφος χρησιμοποιείται από τα φυτά σαν μέσο

στήριξης και μέσο προσφοράς θρεπτικών ουσιών. Η ρύπανση του εδάφους και κατά συνέπεια

η καταστροφή του συνεπάγεται έλλειψη φυτών, τα οποία και καθορίζουν την ύπαρξη και

διατήρηση των άλλων οργανισμών.

Η διάβρωση και η καταστροφή του εδάφους γίνεται από τις δραστηριότητες του ανθρώπου

με χίλιους τρόπους. Με την καταστροφή των δασών, τις πυρκαγιές, τη γεωργία, τον τουρισμό, την κατασκευή δρόμων, κτιρίων, λατομείων, την καταστροφή των αμμοθινών κ.α.

Τα τελευταία 700 χρόνια, εξαιτίας της υπερεκμετάλλευσης και της καταστροφής των εδαφών, έχει αυξηθεί η ερημοποίηση κατά 140%,περνώντας από 1,1 σε 2,6 δισεκατομμύρια
εκτάρια.
Η επιφάνεια της γης που χρησιμοποιόταν για τη γεωργία μειώθηκε περισσότερο από 50% και η επιφάνεια που έχει χάσει εν μέρει ή εξ ολοκλήρου το humus έχει αυξηθεί κατά 4 φορές.
Σύμφωνα με το Συμβούλιο της Ευρώπης:
1) Το έδαφος είναι ένα από τα πολυτιμότερα αγαθά της ανθρωπότητας. Καθιστά δυνατή τη ζωή των φυτών, των ζώων και του ανθρώπου στην επιφάνεια της γης.
2) Το έδαφος είναι ένας πεπερασμένος φυσικός πόρος που καταστρέφεται εύκολα.
3) Η βιομηχανική κοινωνία χρησιμοποιεί τα εδάφη για γεωργικούς, βιομηχανικούς και άλλους σκοπούς. Κάθε πολιτική διαχείρισης μιας περιοχής πρέπει να σχεδιάζεται σε συνάρτηση με τα χαρακτηριστικά των εδαφών και με τις σημερινές και αυριανές ανάγκες της κοινωνίας.
4) Οι γεωργοί και οι δασεργάτες πρέπει να εφαρμόζουν μεθόδους που προφυλάσσουν τις ιδιότητες των εδαφών.
5) Τα εδάφη πρέπει να προστατεύονται από τις ρυπάνσεις.
6) Τα εδάφη πρέπει να προστατεύονται από τη διάβρωση.
7) Κάθε αστική εγκατάσταση πρέπει να είναι οργανωμένη με τρόπο ώστε να έχει τις λιγότερο δυσμενείς επιπτώσεις στις γειτονικές ζώνες.
8) Οι επιπτώσεις των δημοσίων έργων στα περιβάλλοντα εδάφη πρέπει να αξιολογούνται και να προβλέπονται μέτρα κατά τη μελέτη των σχεδίων και την κατασκευή τους.
9) Η απογραφή των εδαφών είναι απαραίτητη.
10) Η επιστημονική έρευνα και διεπιστημονική συνεργασία είναι αναγκαίες για την εξασφάλιση ορθολογικής χρήσης και τη διατήρηση των εδαφών.
11) Η διατήρηση των εδαφών πρέπει να αποτελεί αντικείμενο εκπαίδευσης και ολοκληρωμένης πληροφόρησης του κοινού.
12) Οι κυβερνήσεις και οι διοικητικές αρχές πρέπει να οργανώνουν βάσει σχεδίου και να διαχειρίζονται ορθολογικά τα εδάφη.
Στην Ελλάδα έχει υπολογιστεί ότι χάνονται περίπου 50.000 με 100.000 στρέμματα το χρόνο δηλαδή έκταση όσο ένα μικρό νησί. Το δάσος προστατεύει το έδαφος από την διάβρωση. Με το πλούσιο ριζικό σύστημα των φυτών βοηθά στην ομαλότερη κίνηση του νερού. Ο δασικός τάπητας, η οργανική ουσία καθώς και το ίδιο το έδαφος δρουν σαν ένα φίλτρο παραγωγής καθαρού νερού ενώ είναι μια φυσική δεξαμενή συγκράτησης νερού.

2007-12-09T00:57:00.000-08:00

ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΡΥΠΑΝΣΗ ( το φαινόμενο του θερμοκηπίου )

2007-12-08T23:48:00.000-08:00

Είναι το πρώτο παγκόσμιο πρόβλημα που σχετίζεται με την ατμοσφαιρική ρύπανση
και που αφορά ποσοτικά τη συγκέντρωση ρύπων κύρια του CO2. Είναι φαινόμενο που δρά συγκεντρωτικά και που πιθανά στο σημείο κρίσης να λειτουργήσει σαν
ντόμινο. Το διοξείδιο του άνθρακα, λόγω της υπερβολικής συγκέντρωσης στα κατώτερα σημεία της στρατόσφαιρας, λειτουργεί σαν ανακλαστήρας της ηλιακής ακτινοβολίας που '' επιστρέφει '' από την γήινη επιφάνεια κρατώντας έτσι ένα
σημαντικό μέρος της, με τη μορφή θερμότητας στη γήινη ατμόσφαιρα.
Έτσι έχουμε μια σταδιακή αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη, περίπου στο μισό ή και ένα βαθμό κελσίου ανά δεκαετία με αποτέλεσμα σοβαρές αλλαγές στο κλίμα της γης.
Με την υπερθέρμανση αυτη έχουμε μιά επέκταση των ερήμων, μεταφορά βορειότερα της "ζώνης του σταριού", καθώς επίσης και αλλαγή στις βροχοπτώσεις.
Το ενδεχόμενο μείωσης των αιώνιων πάγων στους πόλους με αύξηση του όγκου του θαλασσινού νερού θα δημιουργήσει ανεπανόρθωτες καταστροφές.
Η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας στους πόλους κατά ένα βαθμό θα ανεβάζει τη θάλασσα κατά ένα μέτρο. Υπολογίζεται ότι 100 εκατομμύρια εκτάρια εύφορης γης
θα αλατωθούν, ενώ στη Μεσόγειο και τις Κάτω Χώρες θα υπάρξουν προβλήματα.
Δέν αποκλείεται οι μεγάλες βροχοπτώσεις με πλημμύρες και καταστροφές που πλήττουν τον πλανήτη τα τελευταία χρόνια να οφείλονται στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Η παγκόσμια κοινότητα με τη διάσκεψη του Ρίο το 1991 και με τη διάσκεψη του Μπαλί σήμερα προσπαθεί να βάλει κάποιους κανόνες εισάγοντας την έννοια της "αειφόρου ανάπτυξης", με μικρά αποτελέσματα μιας και πολιτικοί λόγοι δεν μπορούν να φρενάρουν το ρυθμό ανάπτυξης των βιομηχανικων χωρων.
Η βιομηχανική ανάπτυξη στη χώρα μας, ακολουθώντας ένα μοντέλο με γνώμονα
μόνο το κέρδος, έγινε κατ' εξοχήν ρυπογόνα, αναντίστοιχα με τη δυναμική της, ενώ οι μεγάλες ανάγκες σε ενέργεια οδήγησαν στη μεγάλη υπερεκμετάλευση του λιθάνθρακα με αποτέλεσμα οι θερμικές μονάδες της ΔΕΗ συγκεντρωμένες σε δύο τρείς περιοχές της χώρας να ρυπαίνουν την ατμόσφαιρα και να υποβαθμίζουν τη ζωή σε πολύ μεγαλύτερη έκταση.
Η αντιμετώπιση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, πρόβλημα που η ανθρωπότητα παλεύει τα τελευταία χρόνια, σήμερα φαίνεται να έχει μια μοναδική λύση.
Αυτήν της σταδιακής αποανάπτυξης.
Τα μέτρα που έχουν μέχρι σήμερα παρθεί μείωσαν την ένταση του προβλήματος σε συγκεκριμένο χρόνο και τόπο, δαπάνησαν όμως τεράστια ποσά και το πρόβλημα σαν κακός δαίμονας το συναντήσαμε στην άλλη γωνία.
Ο ευδαιμονισμός και η κατανάλωση που κυνήγησε και απόλαυσε ίσως η μεταπολεμική γενιά, χρειάζεται να γίνει παρελθόν για την ανθρωπότητα. Ένα σύνολο νέων αξιών ανάπτυξης και κατανάλωσης πρέπει να μας χαρακτηρίσει. Η
λιγότερη κατανάλωση ενέργειας, η χρήση μαζικών μέσων μεταφοράς (ας γνωριστούμε καλύτερα με άλλους ανθρώπους ) η απόριψη προϊόντων μιάς χρήσης,
η ανακύκλωση των απορριμάτων είναι μερικές ιδέες που θα συμβάλλουν στην βελτίωση της ποιότητας ζωής. Πολιτικοί και πολίτες πρέπει να συνεργαστούν γι' αυτά

2007-11-29T10:33:00.000-08:00

ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΟΥ PETITION

2007-11-29T10:15:00.000-08:00

-Θέλετε να σωθούν από την κατεδάφιση τα διατηρητέα κτίρια της Δ. Αρεοπαγίτου;
Αν ναί, τότε δεν έχετε παρά να υπογράψετε online στο διεθνές petition site:
http://www.petitiononline.com/17 AREO/petition.html
Η διατήρηση των πολιτιστικών στοιχείων της πόλης μας είναι υπόθεση όλων.

2007-11-25T09:54:00.000-08:00

Η ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΡΥΠΑΝΣΗ

2007-11-25T09:07:00.000-08:00

Με τον όρο ατμοσφαιρική ρύπανση εννοούμε τις αέριες μάζες που εκλύονται στην
ατμόσφαιρα της γήινης επιφάνειας, από την ανθρώπινη δραστηριότητα και διαφοροποιούν ποιοτικά και ποσοτικά τη σύσταση του αέρα.
Για εκατομμύρια χρόνια ο μοναδικός "ρύπος", από την ανθρώπινη δραστηριότητα ήταν τα προϊόντα της καύσης του ξύλου. Με την είσοδο στην βιομηχανική εποχή
βλέπουμε να υπάρχει ριζική διαφοροποίηση και έτσι εκτός από τα προϊόντα του
άνθρακα εμφανίζεται πλήθος οξειδίων άλλων ενώσεων που η ποσοτική και ποιοτική τους συγκέντρωση έχει καταστρεπτικές συνέπειες για κάθε μορφή ζωής.
Έτσι εκτός από τον άνθρακα με τη μορφή CO και CO2, ο φώσφορος, το θείο, το χλώριο, το άζωτο με τη μορφή νιτρικών, και άλλα στοιχεία με μικρές αλλά καταστρεπτικές συγκεντρώσεις μέσα από τον κύκλο του νερού ή την αναπνοή
επηρεάζουν σημαντικά τις φυτικές και ζωικές μορφές ζωής.
Στη διάρκεια του Α' παγκοσμίου πολέμου η χρήση χλωριούχων ενώσεων στις επιχειρήσεις χημικού πολέμου κατέστρεψε για περισσότερο από 50 χρόνια τεράστιες εκτάσεις στην Κεντρική Ευρώπη, ενώ ατυχήματα σε εργοστάσια
στις μέρες μας δημιούργησαν ατμοσφαιρικές συνθήκες απαγορευτικές για τη ζωή
( Σεβέζο 1977, Ινδία Union Carbiate 1984, Τσέρνομπιλ 1986 ).
Επίσης φυσικά φαινόμενα ( εκρήξεις ηφαιστίων όπως το Πινατουμπο στις Φιλιππίνες ) συμβάλουν στην ατμοσφαιρική ρύπανση αν και όχι καθοριστικά.
Τέλος πρέπει να πούμε ότι η ατμοσφαιρικη ρύπανση δεν περιορίζεται απο τα κρατικά όρια των συνόρων, οι επιπτώσεις της αφορούν ηπείρους ή και όλη τη γή
( π.χ. Τσέρνομπιλ, εμπρησμοί πετρελαιοπηγών στο Κουβέϊτ ) και γι' αυτό χρειάζεται
παγκόσμιος σχεδιασμός και συνεργασία στην αντιμετώπιση της.
Στη χώρα μας η ατμοσφαιρική ρύπανση στις πόλεις, κύρια από το αυτοκίνητο, παρ'
ότι συγκεντρωμένη αφορά το 60 - 70% του πληθυσμού, ενώ η ρύπανση από τη βιομηχανική δραστηριότητα αξίζει αναφοράς στα μεγάλα αστικά κέντρα Αθήνας και Θεσσαλονίκης, καθώς και στις θερμικές μονάδες παραγωγής ρεύματος ( Μεγαλόπολη, Δυτική Μακεδονία ).
Συνεχίζεται........

34η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

2007-11-16T08:20:00.000-08:00

Τιμή και δόξα στους αγωνιστές της Δημοκρατίας που έπεσαν με το σύνθημα: ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

Η θυσία τους είναι φωτεινό-παντοτινό παράδειγμα για τις σημερινές και τις επόμενες γενιές.

ΦΥΣΗ S.O.S.

2007-11-12T08:33:00.000-08:00

Στείλτε μας τις καταγγελίες σας για προβλήματα που αφορούν το περιβάλλον και τον πολιτισμό ( e-mail greenapple@greenapple.gr )

α) Περιγράψτε μας το πρόβλημα.

β) Σε ποια περιοχή βρίσκεται.

γ) Ποιός επισημαίνει το πρόβλημα ( οργανισμός, εταιρεία ή άτομο )

δ) Ποιός μπορεί να επέμβει, κατά τη γνώμη σας, για να δώσει λύση στο πρόβλημα

ε) Αναπτύξτε το θέμα σε δυό τουλάχιστον σελίδες και δώστε μας όσα πιό πολλά στοιχεία μπορείτε.

ζ) Επισυνάψτε φωτογραφικό υλικό ( Μιά φωτογραφία αξίζει χίλιες λέξεις )

η) Εμείς δεσμευόμαστε να δημοσιεύσουμε το θέμα στο Greenappleforum και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Greenapple ( http://www.greenapple.gr/ ) και να το προωθήσουμε εκεί που πρέπει.

ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ.

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

2007-11-05T09:28:00.000-08:00

( C ) Γρηγόρης Τσούνης

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΛΥΣΗ

2007-11-05T09:24:00.000-08:00

Προστασία οικοσυστημάτων

2007-11-05T09:21:00.000-08:00

Προστασία ειδών

2007-11-05T09:19:00.000-08:00

Επεμβάσεις σε Προστατευόμενες Περιοχές
( Δάσος Στροφυλιάς )

2007-11-05T09:12:00.000-08:00

Μόλυνση υδάτων

2007-11-05T09:09:00.000-08:00

Πυρκαγιές

2007-11-05T09:07:00.000-08:00

Ατμοσφαιρική ρύπανση

2007-11-05T09:00:00.000-08:00

Διαχείρηση απορριμάτων

ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΥΠΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

2007-11-05T08:45:00.000-08:00

Στην Ελλάδα υπάρχουν: 10 Εθνικοί Δρυμοί, 10 Υγρότοποι Ramsar, 9 Εθνικά Πάρκα, 19 Αισθητικά Δάση, 51 Μνημεία της Φύσης, 2 Περιοχές προστασίας της Φύσης,
1 Περιοχή Οικοανάπτυξης, 390 Περιοχές Natura 2000, 9 Προστατευόμενες περιοχές με τη Σύμβαση της Βαρκελώνης, 16 Βιογενετικά Αποθέματα, 2 Αποθέματα Βιόσφαιρας, 2 Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς, 1 Περιοχή με Ευρωδίπλωμα, 585 Καταφύγια Αγριας Ζωής, 7 Ελεγχόμενες κυνηγητικές περιοχές, 21 Κρατικά Εκτροφεία Θηραμάτων.

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ

2007-11-04T11:04:00.000-08:00

φωτο. 1. Εθνικός Δρυμός Βίκου - Αώου
2. Εθνικός Δρυμός Πρεσπών
3. Λίμνη Τριχωνίδα
4. Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου

2007-11-04T11:01:00.000-08:00

2007-11-04T11:00:00.000-08:00

2007-11-04T10:59:00.000-08:00

2007-11-04T10:57:00.000-08:00

"ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ" ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

2007-11-04T08:15:00.000-08:00

Οί προστατευόμενες περιοχές σ' όλη την επιφάνεια της γής καλύπτουν το 6% και συνεχώς αυξάνουν με τα νέα στοιχεία που έρχονται καθημερινά στο φώς.
Ειδικά τα "ΠΑΡΚΑ" σε όλο τον κόσμο είναι 4000 και καλύπτουν μιά επιφάνεια ίση με εκείνη της Ινδίας, του Νεπάλ και του Πακιστάν μαζί.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες ( Η.Π.Α. ) οι προστατευόμενες περιοχές καλύπτουν το 10,5% της επιφάνειας, στην Ιαπωνία το 12,3%, στην Ιταλία το 6,7%, στη Γαλλία το 9,6%, στη Μεγάλη Βρετανία το 18,9%, στη Γερμανία το 24,6% και στην Ελλάδα, άκουσον, άκουσον, το 25% της χώρας υπόκειται σε κάποιο καθεστώς προστασίας εξαιτίας του μεγάλου φυσικού της πλούτου .
Δηλαδή όπως δηλώνουν τα αριθμητικά στοιχεία η χώρα είναι " παγκοσμίως πρώτη " σε ότι αφορά τις προστατευόμενες περιοχές. " Ξεπερνάει " τις ΗΠΑ, τη Βρετανία, τη Γερμανία. Με μιά διαφορά όμως, εμείς είμαστε "πρώτοι" απ' την ανάποδη. Είμαστε πρώτοι μόνο στους αριθμούς και στα χαρτιά, κατα τ' άλλα αυτές οι περιοχές, δέν έχουν ακόμη τα όρια τους, δεν υπάρχουν φορείς διαχείρισης και προστασίας,ανέτοιμες και χωρίς ενημέρωση τοπικές κοινωνίες, παράνομες δραστηριότητες.
Με λίγα λόγια τα διαμάντια της Ελληνικής Φύσης "προστατεύονται" μόνο στα χαρτιά.
Οι κυριότερες απειλές είναι: η υποβάθμιση απο τις αποξηράνσεις, εκχερσώσεις, πυρκαγιές, εκτεταμένες υλοτομίες, επέκταση οικισμών και τουριστικών εγκαταστάσεων, διάνοιξη δρόμων, παράνομο κυνήγι, έντονη βόσκηση, ρύπανση απο βιομηχανικές δραστηριότητες, μόλυνση απο χρήση φυτοφαρμάκων κ.α.
Εμείς θα βγάλουμε το καπέλο και θα υποκλιθούμε σ' όποια κυβέρνηση κατορθώσει να κερδίσει το στοίχημα της προστασίας του Φυσικού Περιβάλλοντος.
Γιατί προστασία, σημαίνει ομορφιά, σημαίνει ζωή, σημαίνει βιοποικιλότητα, σημαίνει καλύτερο τρόπο ζωής, για τις τοπικές κοινωνίες, σημαίνει αύξηση του εισοδήματος από τον "πράσινο" τουρισμό.
Θα κλείσω μ' ένα παράδειγμα.
Η ΗΠΑ, εκεί που υπάρχει μεγάλη κουλτούρα για την προστασία και διαχείριση των οικολογικά ευαίσθητων περιοχών, κάθε χρόνο αυτές οι περιοχές δέχονται 270 εκατομμύρια επισκέπτες και μόνο απο τα εισητήρια της εισόδου το ποσό φθάνει το 1 δισεκατομμύριο δολλάρια.
Το στοιχείο αυτό το δίνουμε γιατι κάποιοι δεν καταλαβαίνουν τι θα πεί ομορφιά, αλλά το μόνο που καταλαβαίνουν είναι πόσα μουμούδια θα φέρει αυτή η δραστηριότητα!!!!!
Εμείς αγωνιζόμαστε για την ομορφιά αλλά και για την καλύτερη ποιότητα της ζωής μας!

ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

2007-10-21T09:26:00.000-07:00

Σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, το ποδήλατο είναι απο τα σημαντικότερα μέσα ήπιας μεταφοράς και άθλησης.
Στην Αθήνα δυστυχώς, οι ποδηλάτες σήμερα κινδυνεύουν γιατι οι αρμόδιοι φορείς αδιαφορούν για την αναγκαιότητα δημιουργίας ποδηλατόδρομων.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Δήμος Αθηναίων που αρνείται να υλοποιήσει τη μελέτη για ποδηλατόδρομους που ο ίδιος έχει εκπονήσει από το 2003.
Πάρτε πρωτοβουλία και ζητήστε ποδηλατόδρομους απο το Δήμο Αθηναίων στο
e-mail: mayor@cityofathens.gr

ΠΟΔΗΛΑΤΟ: ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΟ ΓΙΑΤΡΟ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ ΠΕΡΑ!!!!!

2007-10-21T09:18:00.000-07:00

2007-10-14T09:47:00.000-07:00

ΜΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ

2007-10-14T09:29:00.000-07:00

Την ώρα της μετακόμισης των γλυπτών του Παρθενώνα, η Δημοτική Κίνηση ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ και άλλοι κάτοικοι της Αθήνας διαμαρτυρήθηκαν για να μην κατεδαφιστούν τα κτήρια της Διονυσίου Αρεοπαγίτου 17 και 19.

Γιατί μια πόλη χωρίς κληρονομιά ειναι πόλη χωρίς μέλλον.

Δέν χρειάζεται να περιμένουμε να πέσουν τα κτήρια για να τα πενθήσουμε.

Αν κινητοποιηθούμε σήμερα και τα σώσουμε, θα νοιώσουμε πολύ καλύτερα.

Αν θέλετε να διαμαρτυρηθήτε και εσείς, στείλτε τη γνώμη σας στον Υπουργό Πολιτισμού, liapis@parliament.gr

και στο Δήμαρχο Αθηναίων, mayor@cityofathens.gr.

Η ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ

2007-10-14T09:21:00.000-07:00

Τα γλυπτά του Παρθενώνα άρχισαν να μετακομίζουν σήμερα, ύστερα απο 25 αιώνες. Τα γλυπτά απο τον Ιερό Βράχο μεταφέρονται με τρείς γερανούς πρός το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης.
Συνολικά 330 αντικείμενα θα "πετάξουν" απο το παλίο Μουσείο και θα "προσγειωθούν" στο Νέο Μουσείο που βρίσκεται στου Μακρυγιάννη.
Η συγκίνηση όσων παρακολούθησαν αυτή την επιχείρηση ήταν πραγματικά μεγάλη!

Η ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ

2007-10-14T09:18:00.000-07:00

Η ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ

2007-10-14T09:14:00.000-07:00

Η ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ

2007-10-14T09:09:00.000-07:00

2007-09-30T09:48:00.000-07:00

2007-09-30T09:44:00.000-07:00

2007-09-30T09:43:00.000-07:00

2007-09-30T09:42:00.000-07:00

2007-09-30T09:41:00.000-07:00

36η ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΚΑΙ Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ

2007-09-30T09:15:00.000-07:00

Οι εκθέσεις βιβλίου προάγουν τον πολιτισμό.
Πολιτισμός όμως είναι και η εξοικονόμηση ενέργειας. Στην 36η Έκθεση Βιβλίου κάτω απο την Ακρόπολη, τα φώτα της έκθεσης ήταν αναμμένα για 17 ημέρες, νύχτα και ημέρα.
Τόσο ήταν η διάρκεια της έκθεσης.
Πολλοί κάτοικοι ενημέρωσαν τη Δημοτική Αστυνομία, το Δήμο Αθηναίων, τη γραμματεία της έκθεσης αλλά κανείς δεν ανταποκρίθηκε.
Πρός τους κυρίους υπεύθυνους ευχόμαστε καλή έκθεση και του χρόνου αλλά με μεγαλύτερο σεβασμό προς το χώρο, και καλύτερη χρήση της ενέργειας.
Δέν ξέρουμε πλέον τι πρέπει να κάνουμε εμείς οι πολίτες σ' αυτή τη χώρα.
Να σιωπούμε μπροστά στην αδράνεια των υπηρεσιών ή να αγωνιζόμαστε για τα αυτονόητα;
Εκείνο που ελπίζουμε όλοι μας είναι: η έκθεση να μεταφερθεί σε άλλη περιοχή της Αθήνας μακριά απο τον Ιερό χώρο της Ακρόπολης και τον πεζόδρομο.

GREENAPPLE

2007-09-15T09:43:00.000-07:00

http://www.greenapple.gr/

Πρίν απο λίγο καιρό κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο το ηλεκτρονικό περιοδικό GreenApple.

Ένα περιοδικό για την επιστήμη, το περιβάλλον, τον πολιτισμό, την ποιότητα ζωής και τα κοινωνικά θέματα.Πιστεύουμε οτι αξίζει την επισκεψη σας.